Monday, August 26, 2024

Pierwsze kilka dni...

Na razie mam bardzo mieszane uczucia związane z nowym miejscem zamieszkania... To może niech będzie po kolei.

 

Imieninowe kwiaty od męża. Przyniósł bukiet, a potem musiał pojechać na stare mieszkanie przywieźć wazon, bo podczas pakowania uznałam, że nie jest to naczynie pierwszej potrzeby i go nie zabrałam.... *^o^*
 

Ostatni tydzień przed przeprowadzką to był zapieprz na okrągło. Firma przeprowadzkowa przywiozła nam pudła, folię bąbelkową i taśmę, i zaczęło się pakowanie, a wraz z nim tysiące wyborów "czy to zabrać czy zostawić?" oraz "czy to zabierać od razu, czy później się po to przyjedzie, bo na razie nie będzie gdzie tego położyć". Wreszcie nadszedł dzień przeprowadzki, która poszła niesamowicie sprawnie! Panowie z firmy Duży Wóz we trzech błyskawicznie spakowali do samochodu wszystkie pudła, paczki, zabezpieczyli i zabrali meble, przewieźli wszystko, wnieśli, rozpakowali i ustawili meble na wskazanych miejscach. Byliśmy umówieni na konkretną cenę za całość przeprowadzki, nie płaciliśmy od godziny, więc oni zanosili do ciężarówki to wszystko co im pokazywaliśmy palcem, i kiedy już zaczynałam sobie rwać włosy z głowy bo nie wiedziałam, co jeszcze brać i w co to pakować, nawet sami mówili żeby na spokojnie decydować, im się nie spieszy, płacimy za przeprowadzkę jako taką a nie od liczby paczek czy czasu jej trwania. 

 


 

Pierwszą niespodzianką po zajechaniu na nowe mieszkanie i rozpakowaniu mikrofalówki było to, że szafka kuchenna budowana pod konkretny wymiar jest o 1 cm za wąska i mikrofala nie wchodzi...... Z innych usterek, jakie wyszły w trakcie pierwszych kilku dni - okazało się, że zasłona prysznica wymaga uszczelnienia, bo woda cieknie podczas kąpieli i trzeba podregulować drzwi od łazienki, żeby nie tarły o framugę. Jesteśmy już umówieni z panem z ekipy budowlanej do poprawek w łazience i czekamy na sygnał, kiedy podjedzie do nas ekipa stolarzy i poprawi szafkę kuchenną - (mam nadzieję, że) uda się to zrobić stosunkowo łatwo, wygląda na to, że wystarczy wyciąć część płyty konstrukcyjnej szafki.

 


 

Pierwsza noc z kotami na nowym miejscu to był koszmar, dla obydwu stron... Ci co kiedyś przeprowadzali się z kotami zrozumieją, psiarze nie, bo psy zazwyczaj inaczej podchodzą do zmiany miejsca pobytu, o ile opiekun jest na miejscu to dla psa nie ma większego problemu z nowym mieszkaniem, z kotem nie jest tak łatwo.  Najpierw koty zestresowały się wynoszeniem mebli (udało mi się w pewnym momencie zamknąć futrzaki na balkonie, żeby nie plątały się pod nogami ludziom z pudłami), potem była drama przejazdu na nowe miejsce - Fuki zwinął się w kulkę w tyle kontenera a Aki próbował uciec ze swojego plecaka, drąc się niemiłosiernie... Na miejscu Aki miauczał jeszcze przez pół godziny, ale od razu wyszedł z plecaka, zwiedził co się tylko dało, na koniec schował się do pustego regału i zasnął. Za to Fuki do nocy nie wyszedł z kontenera, ale o 3:30 przyszedł do nas do łóżka i się zaczęło - łażenie, miauczenie, mruczenie, hiperwentylacja, potem wskakiwał na parapet, leżał spokojnie 15 minut wyglądając za okno, i znowu do łóżka, miauczenie, hiperwentylacja, i tak w koło Macieju do 9 rano (sic!) kiedy w końcu zasnął na parapecie. Od trzech tygodni miałam w domu włączony fumigator z feromonami uspokajającymi, do tego koty dostawały specjalną pastę na uspokojenie, na miejscu puściłam im nawet muzykę uspokajającą dla kotów (tak, są takie nagrania) a jednak to nie pomogło w stu procentach. Drugiego dnia rudy siedział pod sekretarzykiem a Fuki co chwilę biegał do sypialni żeby zakopać się pod kołdrą, ale kiedy przestawaliśmy rozpakowywać pudła i siadaliśmy to koty przychodziły na kolana albo poleżeć obok nas. Druga noc przebiegła już spokojnie, Fuki spał na parapecie a Aki przytulony do mnie. Wciąż trochę marudzą z jedzeniem, to co wcześniej było czyszczone do zera teraz kłuje w ząbki i są fochy... Wiem, że dla kotów to będzie powolny proces przyzwyczajania się do nowego miejsca i każdego dnia powinno być lepiej, muszą poznać nowe dźwięki i zapachy. Wydaje nam się, że ponieważ dotąd żyły w malutkim mieszkaniu zastawionym meblami to teraz nie czują się bezpiecznie w dużych otwartych przestrzeniach, bo różnica jest zasadnicza. Oczywiście przewieźliśmy koci słupek i skrzynki z poduszkami, jest nowy drapak, mam nadzieję, że to pomoże i zaczną traktować to mieszkanie jak swój dom. Musimy jak najszybciej zadbać o zabudowanie i osiatkowanie balkonu, bo widzę, że w trakcie dnia chodzą pod drzwiami balkonowymi, miauczą i pokazują, że chciałyby wyjść, ale na razie nie możemy ich wypuścić.




Moje odczucia są na razie dwojakie. Okolica jest dużo głośniejsza niż poprzednia lokalizacja, nasza sypialnia wychodzi na ruchliwą ulicę i trudno jest spać przy uchylonym oknie (dodatkowo niedaleko trwa budowa nowego bloku, która potrwa jeszcze około roku). Na szczęście mamy w oknach nawiewniki, więc nie trzeba uchylać okien, żeby była wymiana powietrza (w sypialni nie założyliśmy klimatyzacji, bo spaliśmy w hotelach z klimą i to nie jest miłe doświadczenie). Wciąż nie wiemy co zrobimy z rowerami, bo podobno w bloku jest wózkarnia ale mała i cała zajęta. Przyzwyczajam się do nowej/starej okolicy, do układu mieszkania - wiecie, te sięgnięcia na ślepo ręką po uchwyt szafki, który był na starym mieszkaniu ale tutaj go nie ma i trzeba się nauczyć nowych gestów, zapamiętać, że pralka otwiera się w jedną stronę a suszarka w drugą, że szuflady łazienkowe mają krawędź, o którą można się uderzyć, jeśli się o tym nie pamięta... Staram się pamiętać o tym, że poprzednio mieszkaliśmy na parterze i mogliśmy tupać do woli i odkurzać nawet w środku nocy, i nikomu to nie przeszkadzało, a teraz mamy pod sobą sąsiadów i należy zwracać uwagę na robienie nieprzesadnych hałasów. Dla Roberta to większe wyzwanie bo on praktycznie całe życie mieszkał na parterze.




Ale z drugiej strony, to ósme piętro i z okien widzę jak niebo zmienia się w trakcie dnia, a kuchnia jest przestrzenna i super wygodna do pracy, tak samo pokój dzienny. Oczywiście można by go zagracić wielkim stołem z krzesłami i wielką kanapą, ale na razie tego nie planujemy. Stół będzie, owszem, ale na cztery osoby, a z kanapy zrezygnowaliśmy i na razie wybraliśmy inną opcję co okazało się zaskakująco wygodne! Więcej o tym następnym razem. ^^*~~ Testujemy nowe sprzęty kuchenne - jak na razie jestem super zadowolona z lodówki, piekarnika (tak, był już używany, bo w zeszły weekend odbyła się uczta Dracońska i Robert piekł na nią pasztety! ^^*~~), zmywarka jest fajna i cicha, ale muszę się nauczyć z niej korzystać bo na razie myjemy chyba za dużo pustej przestrzeni... *^w^* Wciąż czeka na rozpakowanie odkurzacz samobieżny, bo wymaga on podłączenia do WiFi, a chwilowo obraziliśmy się na UPC i zrezygnowaliśmy z ich usług... 

 


 

(W skrócie - mieliśmy umówionego montera na przeniesienie usługi z poprzedniego adresu, pan przyjechał i okazało się, że nie może się dostać do skrzynki UPC, bo ta jest piętro niżej ZA KRATĄ, jaką sąsiedzi założyli w korytarzu, była 12:00 w południe i nikt mu nie otworzył, bo nikogo nie było w domu... Jego jedyną reakcją było "proszę umówić montera na popołudnie, może wtedy będzie tam ktoś w domu i mu otworzy..." a jedyną reakcją Obsługi Klienta było "mają państwo obowiązek zapewnić dostęp do skrzynki UPC, proszę poprosić administrację o kluczyk do kraty!" ŻE CO?!!!...... Tłumaczenia, że to nie nasza sprawa, bo to nie jest ani nasz budynek, ani nasza skrzynka, i to UPC jest chyba odpowiedzialna za dostęp do swoich skrzynek i zapewnienie klientom usługi nie przyniosły rezultatów, więc po prostu złożyliśmy rezygnację i rozważamy odezwanie się do konkurencji, mamy tu wybór innych operatorów.)

 

 

Niewątpliwie to mieszkanie jest większe (niby tylko 15 metrów więcej ale trzeba się sporo nachodzić!), pod pewnymi względami dużo wygodniejsze do poprzedniego. Wygląda na to, że nad nami mamy cichych sąsiadów, wydaje mi się, że mają małe dziecko (albo małego konika... *^w^*), bo czasami w trakcie dnia słychać tupot biegających małych stópek, ale nie ma innych hałasów. Piętro wyżej po skosie od nas mieszka rodzina hinduska i czasami puszczają muzykę etniczną przy otwartym oknie, ale na razie nie jest to kłopotliwe. Cóż, uroki mieszkania w bloku. Spotkałam już w windzie moją ciocię, koleżankę mojej mamy, moją koleżankę z podstawówki, inne sąsiadki, które mnie pamiętają, odbyłam kilka miłych rozmów. Mam pod domem metro, autobusy i trochę dalej tramwaje we wszystkich kierunkach miasta, mam weterynarza, pocztę, trzy sklepy spożywcze czynne do 22:00/23:30 (Biedronka), dwie Żabki, Rossmanna i dwa duże bazary, niedaleko jest Lidl, w poprzedniej lokalizacji był tylko supermarket i lokalny sklep nocny.

 


 

Ciekawe dla mnie jest to, że w ogóle nie czuję, że wróciłam do mieszkania moich rodziców, może dlatego, że pokój dzienny i kuchnia wyglądają kompletnie inaczej, bo nie ma między nimi ściany, zmieniły się kolory, mój dawny pokój jest teraz zieloną sypialnią. Ściany na razie są puste, więc echo się niesie, ale dom tworzy się z czasem - przywieziemy ze starego mieszkania wszystkie obrazy, dodamy nowe, pojawi się reszta mebli. W tym tygodniu przyniesiemy wreszcie moje podziadkowe lustro z piwnicy i zawiesimy w salonie, mąż urządzi do końca swoje biuro bo przyszło już nowe biurko co oznacza, że zwolni wreszcie mój stół do szycia *^V^*, mam nadzieję, że dojedzie bieliźniarka i stoliki nocne (w piątek obiecano mi, że to będzie początek tego tygodnia), kupimy i zamontujemy wnętrze do szafy w przedpokoju (na drzwi trzeba będzie jeszcze poczekać). Wciąż czekają na renowację półki na książki. Jeszcze dużo do zrobienia, ale dotrzemy tam małymi krokami. Powtarzam sobie, że jeśli nam się tu nie spodoba, to zawsze możemy na spokojnie poszukać fajniejszego miejsca i się przeprowadzić.

 


 

Na koniec coś z zupełnie innej beczki - nasz kolega ma ule i w styczniu zainwestowaliśmy w pszczelą rodzinę. I właśnie dostaliśmy nasz pierwszy miód! *^v^* Jeśli pszczoły przetrwają zimę (co nie zawsze się niestety udaje), to w przyszłym roku powinno być nawet więcej tego bursztynowego złota. ^^*~~

Monday, August 19, 2024

Remontowo - pierwsze podsumowanie

Zacznijmy od śniadania jajka po turecku (cilbir) w wersji domowej (dwa jajka w koszulkach, na bazę użyłam skyra zamiast jogurtu, dodałam porządną szczyptę płatków ostrej papryki i zmiażdżonego kminu, duży ząb siekanego czosnku, sok z cytryny i polałam z wierzchu roztopionym masłem z papryką, pycha! ^^*~~) i możemy przejść do pierwszego ogólnego podsumowania naszego remontu.




Jak pewnie wiecie, nie zajmowaliśmy się remontem sami tylko wynajęliśmy firmę, która zajęła się wszystkim kompleksowo, a mianowicie Gotowe Mieszkanie. Widzieliśmy na żywo mieszkanie wykończone przez tę firmę i usłyszeliśmy o niej dobre opinie.

1. Współpraca zaczęła się 5 lipca 2023 od spotkania z panem od kosztorysów w mieszkaniu do wyremontowania, pan ocenił wstępnie jakie prace muszą zostać wykonane, spisał wszystko i zrobił wstępne pomiary, spisał to co chcielibyśmy mieć (np.: klimatyzację, wymianę okien, wywalenie ściany kuchennej, itd). 

2. Następnym etapem było wypożyczenie kluczy, żeby można było zrobić dokładne pomiary. 

3. Potem spotkaliśmy się z panią Martą, architekt od wnętrz, z którą obejrzeliśmy materiały dostępne w wybranym przez nas pakiecie wykończeniowym, próbki kafelków, podłóg, parapetów, wybraliśmy kolory ścian, wyposażenie łazienki i wc, omówiliśmy mniej więcej jak będzie wyglądało nasze mieszkanie. Przekazaliśmy też nasz schemat gniazd elektrycznych, punktów świetlnych, włączników i gniazd internetowych.

4. Pani Marta przygotowała wielostronicowy projekt wykonawczy, na którym znalazło się wszystko to co wybraliśmy - układy każdego pokoju jeśli chodzi o ułożenie podłóg, malowanie ścian, gniazda i włączniki, dokładny plan łazienki i wc.

To wszystko działo się od lipca do grudnia zeszłego roku, pod koniec grudnia oddałam klucze, dostaliśmy pana Jarka koordynatora remontu i zaczęły się prace wyburzeniowe i czyszczenie mieszkania z resztek starych mebli kuchennych, szaf w przedpokoju, łazienki. 10 stycznia podpisaliśmy ostateczny kosztorys remontowy a 28 lutego ostateczny projekt wykonawczy. Wtedy ruszyły prace wykończeniowe.

5. Pod koniec stycznia podpisaliśmy też projekt wykonania zabudowy kuchennej z pomocą pani Ani, architekt od mebli.  

(6. Osobno sami załatwialiśmy wymianę okien, z tym było trochę opóźnień ale ostatecznie w kwietniu nowe okna zostały zamontowane.)

7. W połowie czerwca zdecydowaliśmy, że domówimy jeszcze wykonanie mebli do łazienki, szafkę i pawlacz do przedpokoju. 

18 lipca oficjalnie odebraliśmy skończony remont mieszkania a 29 lipca zaczął się montaż wszystkich zamówionych mebli (kuchnia, łazienka, przedpokój), który po poprawkach zakończył się 14 sierpnia.

 

Cały proces remontowy trwał ponad rok. Nie wiem, czy to długo, ale należy pamiętać, że to był remont supergeneralny - najpierw trzeba było usunąć wszystko (starą kuchnię i łazienkę, wbudowaną szafę, parkiet na lepiku z lat 70-tych, zeszlifować wszystkie ściany, wyburzyć ścianę między kuchnią a salonem), potem była wymiana okien i montaż klimatyzacji, a dopiero potem wykończenie mieszkania - gładzenie i malowanie ścian, kładzenie podłóg, kafli, montaż kuchni i łazienki, montaż mebli. Pewnie można to było zrobić szybciej, ale tu na wszystkich etapach były procedury, które miały swój czas realizacji. Tak samo ja miałam konkretny czas na wpłacanie kolejnych transz za kolejne etapy prac. Wszystko było w umowach i aneksach, w projektach wykonawczych, nic na gębę i "bez faktury więc taniej", i jestem z tego zadowolona, bo ja nie umiem się dogadywać, załatwiać coś pod stołem, wolę mieć wszystko na papierze z jasnymi zasadami i opłatami. Za to mamy trzyletnią gwarancję na remont i jeśli za jakiś czas okazałoby się, że np.: wykonawca zapomniał gdzieś położyć jakiś przewód elektryczny a jest on w projekcie, to musi to naprawić na swój koszt. 



Firma, z usług której skorzystaliśmy proponuje cztery pakiety cenowe wykończenia, i w ramach tych pakietów wybieramy kafelki, podłogi, itd z konkretnej puli produktów, czyli teoretycznie jesteśmy ograniczeni w wyborach. Z drugiej strony, okazało się, że w zasadzie wszystko z naszego wybranego pakietu odpowiadało naszemu gustowi i potrzebom, w łazience dodałam kafle na jedną ścianę, których nie były w naszym pakiecie tylko w tym droższym, i po prostu musieliśmy dopłacić. Tak samo w salonie - dodaliśmy specyficzne malowanie strukturalną farbą na fragmencie jednej ściany zupełnie spoza pakietu, i po prostu zaproponowano nam cenę za tę dodatkową usługę. W zasadzie wszystko co by nam przyszło do głowy byłoby możliwe do załatwienia, tylko za dopłatą, ani razu nie usłyszeliśmy, że czegoś się nie da i kropka (chyba, że było to niemożliwe z powodów niezależnych, np.: konstrukcji budynku, przepisów spółdzielni, itd). 

Współpraca na początku bardzo kulała z powodu pierwszego pana od kosztorysów, który był nierzetelny, opóźniał kontakt, a kiedy poskarżyłam się w firmie to od razu dostaliśmy panią Martę, z którą współpraca była wzorowa - zawsze kiedy były jakieś kwestie konstrukcyjne albo trzeba było o czymś zadecydować albo załatwić jakieś pozwolenie w spółdzielni, pani Marta się z nami szybko kontaktowała, cierpliwie odpowiadała na nasze pytania, odpisywała na maile najpóźniej następnego dnia roboczego. Tak samo pan Jarek koordynator ekipy remontowej - bardzo profesjonalny, pomocny, podpowiadał rozwiązania kiedy wynikały jakieś kwestie w trakcie remontu, pilnował ekipy i jakości wykończenia. 

(Ciekawostka: kiedy pod sam koniec remontu pan Jarek poszedł na urlop i na ostatni tydzień zastąpił go pan Karol, zaczęliśmy rozmowę w bardzo dziwny dla mnie sposób... Przedstawiłam się i powiedziałam "dostał Pan nasz remont w spadku po panu Jarku" a na to pan Karol od razu jakby się zabezpieczając "ja TYLKO go zastępuję na czas jego urlopu".... I szczerze mówiąc, powinnam była (chociaż tego nie zrobiłam!) powiedzieć - "nic mnie nie obchodzi, czy Pan go zastępuje chwilowo, czy przejął jego projekty, Pan jest od teraz osobą do kontaktów w sprawie naszego remontu!" Nie rozumiem tego podejścia!!! Oni pracują w jednej firmie i mnie nie obchodzi, kto poszedł na urlop, kto kogo zastępuje, czy coś zawalił ten czy tamten, ja kontaktowałam się z osobą A, teraz zastąpiła ją osoba B i to jest jedyna informacja, która mnie dotyczy!)

Pani Ania od mebli - tutaj współpraca przebiegała mniej gładko, zabrakło dobrej komunikacji, pojawiły się przeoczenia naszych uwag do projektu, kiedy trzeba było zrobić zmiany w szafkach kuchennych (z powodu niezbędnych zmian w wykończeniu ścian) pani Ania sama podjęła decyzję nie informując nas o tym i dowiedzieliśmy się o tym odbierając koniec remontu, gdy zobaczyliśmy ścianę tam gdzie miała być szafka albo cargo okazało się mieć 15 cm a miało być dwa razy szersze... A przecież każda zmiana projektu to zmiana w wykorzystaniu materiałów i zmiana ceny mebli, powinniśmy byli dostać aneks do umowy do zaakceptowania! W pewnym momencie pani Ania miała kłopoty zdrowotne i zniknęła, a my dostaliśmy chwilowo panią Karinę, z którą załatwiliśmy kilka niedoróbek pani Ani. Pod koniec montażu mebli pani Ania wróciła do pracy i zaczęła od kontaktu z nami i gorących przeprosin, dopilnowała końca montaży i kilku elementów, które zostały źle skonstruowane w stolarni, natomiast długo nie mogłam się doprosić aneksów ze zmianą kosztów mebli... 

Czy po doświadczeniach tego remontu zrobiłabym to inaczej czyli wolałabym sama szukać ekipy, pilnować robotników, sama jeździć po materiały, itd?  

ABSOLUTNIE NIE!!!  

Owszem, zapłaciliśmy dużo pieniędzy, ale to była opłata za spokój, którego nie zaznaliśmy w trakcie dwóch poprzednich remontów. (Nie podaję żadnych kwot, bo każdy remont zależy od wielu czynników - czy jest to mieszkanie stare do wyczyszczenia i doprowadzenia do stanu deweloperskiego czy nowe w stanie deweloperskim, jakie koszty dodatkowe wyjdą w trakcie czyszczenia starego mieszkania - np.: 50-letni lepik pod parkietem..., jaki pakiet wykończeniowy wybierzemy, jakie zmiany wprowadzimy spoza pakietu, jakie dodatkowe prace zamówimy - np.: klimatyzację, czy zamówimy zabudowę meblową do kuchni, łazienki, w reszcie mieszkania, itd.), czy robimy mieszkanie dla siebie (wyższy pakiet, droższe ciekawsze materiały) czy na wynajem (niższy pakiet, tańsze materiały wykończeniowe). Nie jesteśmy architektami, nie znamy się na elektryce, hydraulice, budowlance. Ktoś (pani Marta) według naszych pomysłów pomierzył i rozrysował instalacje, przyłącza, układ podłóg, kolorów ścian, itd. Ktoś (pani Ania) według naszych pomysłów szczegółowo zaplanował układ mebli kuchennych w nietypowym rozmiarowo wnętrzu. Ktoś (pan Jarosław) pilnował ekipy, ogarniał zamawianie i dostawy materiałów, dbał o wysoką jakość wykończenia i na bieżąco gasił pożary i znajdował rozwiązania problemów. Kiedy jedna osoba znikała z projektu (choroba, urlop) dostawaliśmy kogoś w zamian. Stolarnia też spisała się bardzo dobrze, szafki są wykonane równo, domykacze się domykają. Na wszystko dostawaliśmy umowy i rozrysowane projekty, i poza kilkoma kwestiami samowoli pani Ani prace były wykonywane dokładnie według projektów. Wszystkie opłaty były czytelne, wszystko miałam w umowie, nie pojawiły się żadne ukryte koszty doliczone pod koniec remontu, kiedy była konieczność dopłacenia (np.: po usunięciu parkietu na lepiku z lat 70-tych okazało się, że trzeba dodatkowo wypoziomować podłogę) to było to z nami konsultowane, dostawaliśmy alternatywy do wyboru i aneks do podpisania. 

Jedyne co bym poprawiła to nasze zaangażowanie w sprawdzanie projektów, bo tak jak już wcześniej pisałam, nie wystarczy czytać dokładnie całego tekstu umowy, należy też skupić się na rysunkach, bo potem człowiek jest zaskoczony - np.: cały czas byłam przekonana, że moja wyspa kuchenna będzie miała 160 cm szerokości, a ma mniej, bo wynikało to z rozmiarów kuchni i konieczności wygodnego obejścia jej z obydwu stron. Gdybym doczytała się tego wymiaru na projekcie, to może nie byłabym zaskoczona, kiedy zobaczyłam wyspę na żywo. Albo może udałoby mi się przekonać panią Anię, że wystarczy mniej miejsca na poruszanie się po kuchni! A tak nie dałam sobie tej szansy, bo to przeoczyłam. W jednym miejscu w kuchni mamy dwa podwójne gniazda elektryczne, a w innym jedno podwójne, a jak teraz na to patrzę, bo chyba zamieniłabym je miejscami, bo w tym drugim miejscu przydałoby się więcej gniazdek, a w tym pierwszym mniej... Albo włącznik światła w sypialni zostawia 190 cm wolnej ściany, a planujemy w tym miejscu postawić 2 metrowej szerokości szafę... Takie drobiazgi, które umknęły nam w projekcie, a jak było w projekcie tak ekipa zrobiła. Na swoje usprawiedliwienie mam to, że na samym początku remontu, kiedy jeszcze mieszkanie wyglądało jak za czasów moich rodziców, musiałam wyobrazić sobie wszystko to co chcę w nim zmienić - układ podłóg (gdzie kafle, gdzie deski), dokładnie umiejscowić wszystkie gniazda elektryczne, wszystkie włączniki światła, punkty świetlne... Przyznaję, że mnie to przytłoczyło, no bo skąd miałam wiedzieć, gdzie będę chciała mieć każdą lampę, każde podłączone do prądu urządzenie?...... A musiałam wiedzieć, musiałam sobie to wyobrazić, bo od tego zależały koszty i zamówienie materiałów. Oczywiście drobne zmiany były możliwe już w trakcie prac, ale baza musiała być zrobiona na początku.

Jeszcze jedna uwaga jeśli chodzi o współpracę z firmą Gotowe Mieszkanie - oddajemy klucze i zamawiający zobowiązuje się, że nie będzie sam wchodził do remontowanego mieszkania. Oczywiście, jeśli chcielibyśmy zobaczyć jak postępują prace to nie ma problemu, należy umówić się ze swoim koordynatorem i wtedy można wejść na obiekt. Natomiast rozumiem, po co jest ten punkt w umowie - żeby nadgorliwy klient nie siedział ekipie ciągle nad głową zadając miliony pytań "a dlaczego to jest tak? a czy to będzie wyglądało tak jak chcę?"... Jeśli jesteście osobą, która musi być cały czas na bieżąco z pracami remontowymi, bo inaczej nie możecie spać po nocach, to taki typ remontu nie jest dla Was. Natomiast my po oddaniu kluczy byliśmy w mieszkaniu tylko dwa razy, w kwietniu, kiedy firma zewnętrzna zamontowała okna i pojechaliśmy je obejrzeć, a tydzień później spotkaliśmy się z panem od okien, żeby wskazać mu miejsca do poprawek. Poza tym, w ogóle nie bywaliśmy w mieszkaniu i zobaczyliśmy je dopiero w połowie lipca, kiedy było już gotowe. I bardzo się z tego cieszę! Kiedy zobaczyłam mieszkanie w kwietniu, było jeszcze w fazie baaaaaaardzo początkowej, nie było już ściany kuchnia/salon ale na podłogach dopiero robili wylewki, ściany były oskrobane do żywego szarego, gdzieniegdzie były dziury na wylot do wpuszczania przewodów elektrycznych, taki straszliwy wstępny wygląd... Uwierzyliśmy, że pan Jarosław dopilnuje ekipy i zrobią wszystko zgodnie z projektem, i wygląda na to, że tak się stało! *^v^*

Kiedy trwały prace meblowe pojawiałam się w mieszkaniu prawie codziennie, bo po trochu przewoziłam rzeczy, przychodziły zamówione meble, które trzeba było odbierać od kurierów, i prace przy meblach oceniamy gorzej niż ogólne prace remontowe. Po pierwsze, jedyne gniazdo elektryczne, które nie działało po zamontowaniu to było gniazdo w łazience, to do którego podłączona została pralka i suszarka. Pracownik, który podłączał te sprzęty zamiast od razu powiadomić o tym koordynatora remontu, żeby ten zorganizował elektryka do naprawy, czekał prawie tydzień i powiedział o tym gnieździe dopiero, gdy ja zapytałam o możliwość zrobienia prania. Umywalka nie miała w komplecie syfonu, a była zamawiana z pakietu firmy remontowej, ale pan monter to mnie zapytał o ten syfon po dwóch dniach zamontowania umywalki... Za to muszę pochwalić pana serwisanta z firmy do okien, bo pięknie poprawił niedoróbki pozostawione przez ekipę montującą okna (widoczne mazy od farby, mazy z kleju, itd). Okna załatwialiśmy sami osobno od firmy remontowej i wyegzekwowanie napraw leżało po naszej stronie. 

Jak pisałam na początku, to bardzo wstępne pierwsze podsumowanie naszego remontu. Wiadomo, że kiedy zaczniemy już mieszkać, mogą wyjść jakieś rzeczy do poprawki (oby nie!), jakiś niedziałający kontakt czy coś takiego. Gdyby coś takiego się wydarzyło, poziom firmy sprawdza się nie tylko po jakości wykończenia, ale również po jakości załatwiania reklamacji, a na to mamy 3 lata. W tym tygodniu ma przyjść lampa z wiatrakiem, szafa i łóżko do sypialni, czekamy na opóźnioną dostawę bieliźniarki i stolików nocnych (pierwszy transport z Niemiec do Polski zaginął gdzieś po drodze...), musimy zawieźć drewniane półki na książki do przeszlifowania i pomalować je na nowo. Byliśmy już raz w IKEA ale czeka nas jeszcze jedna wyprawa po wyposażenie szafy w przedpokoju. A we wtorek przeprowadzka! Od tygodnia żyjemy w labiryncie pudeł... 

Jeśli nie oszaleję od tego pakowania to do następnego wpisu! *^V^*

Monday, August 05, 2024

Po turecku

Jestem jak ten staruszek z piosenki z Kabaretu Starszych Panów - zaczyna się sierpień a ja już czuję, że idzie jesień... Wiem, że będą jeszcze dni, kiedy temperatura w słońcu dojdzie do 30-stu stopni (chociaż raczej będą się zdarzały takie około 25-ciu stopni) ale noce już są chłodne i moje myśli zaczynają krążyć wokół ciepłej kołdry albo chociażby koca narzuconego na cieniutką kołderkę letnią. 

 


 

W zeszłym tygodniu przeczytałam prawie jednym tchem książkę Joanny Bator "Purezento". Znam tę autorkę ze zbioru reportaży z Japonii, tym razem sięgnęłam po powieść (która również dzieje się w Tokio) i muszę przyznać, że to lektura jednocześnie mnie fascynująca i niesamowicie wkurzająca... 

 


Zapadłam się w nią po czubek głowy, bo akcja dzieje się w dzielnicach Tokio, które znam, po których chodziłam, kiedy bohaterka jedzie do Kamakury, do Enoshimy, to jadę razem z nią, czuję w powietrzu zapach słonej wody, znam ptaki próbujące wyrywać turystom jedzenie z rąk, słyszę turkot kolorowych wagoników kolejki Enoden, która lawiruje między domami żeby po chwili płynąć po torach tuż nad brzegiem morza...




Ale jednocześnie denerwuje mnie banał fabuły - młoda dziewczyna traci w wypadku rowerowym chłopaka (który jak się okazuje był jednocześnie w drugim związku), i nagle spada na nią prezent od losu pod postacią wyjazdu do Tokio, gdzie opiekuje się domem i kotem pewnej Japonki (ta w tym czasie podróżuje po świecie), uczy się kintsugi (naprawiania stłuczonej ceramiki), dostaje propozycję pracy i oczywiście odnajduje miłość swojego życia... (no spoilers, o prawie wszystkim dowiadujemy się z opisu na okładce) Poza tym, wkurzają mnie różne niekonsekwencje np.:  bohaterka ma obiecaną pensję na utrzymanie siebie i kota ale błyskawicznie kończą jej się fundusze (a wcale nie wydaje dużo), zaczyna się przed nią rysować wizja braku jedzenia ale nie prosi pracodawczyni o pieniądze... Nie ma pieniędzy na jedzenie, ale ciągle jeździ dokądś pociągiem, te przejazdy przecież też kosztują! Kupuje nieznane sobie składniki czy ryby, i po prostu wie, jak z nich zrobić pełny obiad, a na początku książki dowiadujemy się, że ani ona ani jej chłopak nie lubili gotować. Na placu budowy niedaleko jej miejsca zamieszkania odbywa się jakieś zgromadzenie i ona - osoba, która w zasadzie nie ma pojęcia o kulturze Japonii - tak po prostu wie, że to kapłan Shinto prowadzi ceremonię poświęcenia fundamentów pod budowę nowego domu... Albo mija sento (publiczną łaźnię) i nie mając pojęcia o istnieniu takich miejsc wie, że to właśnie ten budynek - zapewniam Was, że nawet jeśli się zna symbol oznaczający sento to nie jest łatwo go znaleźć! Wiem, że Joanna Bator zna Japonię bardzo dobrze, ale czytelnik tej książki na początku lektury dowiaduje się, że jej bohaterka nie zna Japonii wcale, i dlatego ta postać nie jest dla mnie wiarygodna! Wyobraźcie sobie, że lądujecie w kraju, o którym nie wiecie prawie nic, nie znacie języka (nawet nie potraficie przeczytać napisów), kultury, kuchni, nikt z nas nie żyłby w tym kraju tak swobodnie jak we własnym!... A już końcówka jest żywcem wyjęta z amerykańskich komedii w stylu "i żyli długo i szczęśliwie"... Czy polecam? Dla fabuły nie, dla pobycia choć przez chwilę w Japonii jak najbardziej, bo to pani Bator wyszło świetnie, widać, że żyła w tym kraju i przekazała jego atmosferę idealnie.

 



 

REMONTOWO - ostatni tydzień remontu to było montowanie mebli kuchennych, łazienkowych, i w przedpokoju. W czwartek pojechaliśmy na nowe mieszkanie zawieźć pralkę z naszego obecnego mieszkania i zobaczyliśmy prawie zmontowane meble, no i..... Nie było idealnie. Pomijam zarysowane drzwi w szafce łazienkowej, bo to się zdarza i jest do wymiany. Gorzej, że okazało się, że pani Ania od projektowania mebli kuchennych kilka miesięcy temu rozmawiała z nami, słyszała nasze uwagi i zmiany w pierwszym projekcie, a potem najwyraźniej natychmiast o tym zapomniała i w efekcie pojawiły się rozwiązania, które nie do końca nam pasują... Oczywiście to też nasza wina, bo nie przestudiowaliśmy dokładnie projektu meblowego dołączonego do umowy, wierząc, że projektantka uwzględniła nasze decyzje. Poza jedną szafką cargo obok lodówki (na którą już znaleźliśmy rozwiązanie wraz z panem Jarkiem koordynatorem remontu) reszta elementów jest do przeżycia. Mam nauczkę, żeby nie tylko czytać wszystko co jest napisane najdrobniejszym drukiem, ale też oglądać wszystkie rysunki projektowe, sprawdzać wszystkie wymiary. Zakładałam, że po to płacimy niemałe pieniądze za usługę projektowania mebli, żeby ktoś o nas zadbał, wziął pod uwagę wszystkie nasze prośby i zmiany, i konsultował wszystko w trakcie, a zamiast tego dostaliśmy niedokładnie to co chcieliśmy, a dodatkowo pani Ania robiła zmiany w trakcie trwania remontu, o których nas nie informowała (zmiany wynikały z koniecznych zmian konstrukcyjnych, np.: ściana okazała się po wykończeniu grubsza niż zakładano, trzeba było zakryć rury, itd). Dostaliśmy wielokrotne gorące przeprosiny za zaistniałą sytuację, ale co mi po tym, skoro nie jest dokładnie tak jak chciałam, ech... W tej sytuacji konieczność wymiany uszkodzonej płyty gazowej to niewielka szczypta dziegciu w beczce remontowego miodu. Za to lodówkę będę miała świetną!!! *^W^*~~~


 

I chyba to najgorszy okres dla mnie, bo moja niecierpliwość osiągnęła górną granicę wytrzymałości!..... Tak bardzo już chciałabym układać wszystko na swoich miejscach w szufladach i szafkach, planuję, dodaję do obserwowanych meble, dodatki, niczego jeszcze nie kupuję, bo lepiej to odbierać już na nowym mieszkaniu zamiast wozić wszystko ze starego, w którym nie mam miejsca na magazynowanie. Dobrze, że noszę krótkie paznokcie, bo już dawno miałabym wszystkie poobgryzane! 

 


 

Cały zeszły tydzień sprzątałam różne zakamarki, przeglądałam kuchenne szafki, wyjadaliśmy zapasy z zamrażarki. W piątek rano na nowe mieszkanie pojechała nasza pralka, w związku z tym w tym tygodniu czeka mnie wycieczka z praniem tam i z powrotem. Weekend spędziliśmy na rowerach, załatwiając różne sprawy i przy okazji jedząc śniadania w tureckich knajpkach. Spakowałam też moje lalki, siedzą owinięte kołderkami w pudłach, gotowe do przeprowadzki (przy okazji jak zwykle okazało się, że Henrietta desperacko potrzebuje restringu, bo gumy rozciągnęły się i ręce i nogi dyndają jej luźno...) We wtorek przyjeżdża bieliźniarka i stoliki nocne (niestety jeszcze "tu" a nie "tam", więc trzeba będzie je przewieźć). Również we wtorek (jeśli dogadamy ostatnie zmiany meblowe) oficjalne zakończenie montażu mebli i jeśli wszystko pójdzie dobrze zmieniamy klucze na docelowe i możemy się szykować do przeprowadzki! *^v^*

 


 

Monday, July 29, 2024

Wciąż remontowo

REMONTOWO - bo tylko to teraz mam w głowie... *^W^*

 


 

W zeszły piątek z Olkusza przyjechało moje nowe biurko. Jest przepiękne, dekorowane orzechową czeczotą, ma trzy pojemne szuflady w których zmieszczę szkicowniki, pędzle, palety, zapasowe farby, ma wygodną powierzchnię do pracy i ... zupełnie nie pasuje do nowoczesnego wystroju reszty mieszkania!... *^)(^*~~~ Ale w sumie... W tym samym pokoju będzie wisiało lustro w dębowej ramie z lat 50-tych XX wieku z mieszkania moich dziadków, będą stały czarne regały Billy IKEA, będzie stół z drewna mango, loftowa metalowo-drewniana półka na książki i nowoczesna biało-szara kuchnia robiona na wymiar, do tego jest rdzawa ściana i dębowy lamel, czyli będzie eklektycznie!  ᕙ(‾̀◡‾́)ᕗ  Nigdy nie chciałam wypoczynku i kompletu regałów, wolałam wybierać pojedyncze elementy, które w mojej głowie tworzyły całość, widocznie potrzebuję takiego chaosu w przestrzeni mieszkalnej. Zresztą, "wypoczynku" też nie będzie, przynajmniej nie takiego w tradycyjnym rozumieniu tego mebla... *^w^* Oczywiście dziś pokazuję tylko migawki, całość dla większego efektu za jakiś czas, kiedy się już przeprowadzimy i trochę urządzimy. ^^*~~




Dziś zaczyna się montaż mebli kuchennych, łazienkowych i szafek w przedpokoju. W tym tygodniu będzie się ze mną kontaktował pan od okien w celu umówienia ekipy na drobne poprawki. Próbuję też znaleźć firmę od siatkowania balkonów, bez tego nie będziemy mogli wypuścić kotów na balkon! 

Małymi krokami do przodu.   ( ๑‾̀◡‾́)

 

 

Acha, jeszcze jedno. Zachciało mi się kuchni żydowskiej, a ponieważ w Warszawie nie ma restauracji z takim jedzeniem, postanowiłam sama sobie coś ugotować. (I zanim napiszecie, że przecież hummus można zjeść w wielu knajpach w Warszawie - nie o taką kuchnię mi chodzi, ogólnobliskowschodnią. Chodzi mi o gefilte fish, rosół z kulkami z macy, gesie pipki, wątróbkę, duszoną wołowinę i tym podobne, czyli to wszystko, co można łatwo zjeść w Lublinie czy Kazimierzu, ale w Warszawie nie...) 

 


Od jakiegoś czasu mam książkę "Szabatowe przepisy" Marca Grossmana i właśnie z niej wybrałam kugel i długo duszoną goleń wołową z marchewką. Wyszedł przepyszny obiad, a mięsa z tych proporcji zostało na jeszcze kilka posiłków, serdecznie polecam. *^V^* 

 


 

Monday, July 22, 2024

To koniec!...

REMONTOWO - remont oficjalnie zakończony! *^V^* 

 

 

W zeszły czwartek spotkaliśmy się w naszym mieszkaniu z panem koordynatorem i pierwszy raz obejrzeliśmy w praktyce to wszystko co wybieraliśmy prawie rok temu na zdjęciach i pojedynczych próbnikach - kolory ścian, kafle, podłogę drewnianą, wyposażenie łazienki, drzwi, listwy przypodłogowe, włączniki świateł. I wiecie co? Okazuje się, że w zasadzie dokonaliśmy świetnych wyborów! *^O^*~~~

 

 

 

Jestem szczególnie zadowolona z koloru ścian w sypialni (i sposobu, w jaki ekipa połączyła ten kolor z białym sufitem), z okien o odważnym kolorze ram innym niż biały, z szalonej strukturalnej ściany w salonie, z pięknych parapetów, z obłędnych kafli w łazience (które nie były w naszym pakiecie cenowym i trzeba było dopłacić, ale nie żałuję!). Jest inaczej niż "bezpieczne beże lub biel, która w razie sprzedaży czy wynajmu będzie każdemu pasowała", nie robiliśmy tego mieszkania "dla nas ale na wszelki wypadek neutralnie", jest dokładnie pod nasz gust. Nie do końca jestem zadowolona z drewnianej podłogi - dębowe panele na próbnikach wydawały się najbardziej jasnobiałe w stosunku do innych bardziej żółtych próbników, a teraz w mieszkaniu trochę mnie ten odcień denerwuje, ale może tak mi się tylko wydaje, kiedy jeszcze nie ma mebli. Kafle w kuchni na pasie roboczym pamiętałam jako bardziej rude niż są teraz już na ścianie, ale może to dobrze, bo lepiej będą pasowały do blatu i szafek, zobaczymy po zamontowaniu mebli kuchennych. Drobiazgi, z którymi dam radę żyć, a pewnie z czasem nie będę ich zauważać. 

 



 

Poza tym, jestem bardzo zadowolona. Podczas odbioru remontu znaleźliśmy dwa miejsca, w których na projekcie były gniazda elektryczne a w mieszkaniu ich nie było - gniazdo na balkonie zostanie dodane bez problemu, bo przewody są wyprowadzone, natomiast gniazda z kuchni pod oknem pojawią się na blacie szafki zamiast na ścianie. Problem rozwiązany. ^^*~~ Zresztą, w razie czego mamy na ten remont trzyletnią gwarancję.

 


 

Mamy dużo szczęścia, że zarówno w obecnej okolicy, jak i w tej, do której się przeprowadzamy, jest bardzo zielono i są blisko duże parki, osiedla są zadbane, jest dużo sklepów i usług, świetna komunikacja z każdym kierunkiem miasta (teraz będzie nawet lepiej bo do autobusów i metra dojdzie nam tramwaj). A taki będę miała widok z kuchennego okna podczas robienia  porannej kawy. Po wielu latach mieszkania na parterze wracam na ósme piętro! *^0^*




29-go lipca ekipa wraca z montażem kuchni, mebli łazienkowych i pawlacza, podobno zajmie im to tydzień czasu, więc teoretycznie 5 sierpnia możemy się przeprowadzać. Planujemy wynająć ekipę do przewiezienia naszych rzeczy, a może nawet do częściowego spakowania nas (rozpakujemy się już sami). Potem czeka nas kupowanie i skręcanie mebli, i urządzanie się na nowym miejscu, jeszcze sporo jest do zaplanowania, chociaż część mebli już mamy/są wybrane. Teraz sporo zamieszania przed nami, już nie mogę się doczekać przeprowadzki!!! ^^*~~

Pozdrawiam serdecznie, miłego tygodnia i do następnego wpisu!


Monday, July 15, 2024

Nie mam głowy do niczego...

Nie mam głowy do niczego, ale o tym poniżej...
 
 

 
W zeszłym tygodniu byłam na tatuażu (chodzę teraz do White Rat Tattoo na Lwowskiej, bardzo polecam to miejsce, jest czysto i profesjonalnie), uzupełniałyśmy spodnią część lewej ręki i oprócz niezapominajek i kamelii przybyła mi piękna pszczoła! *^0^*~~~ Na razie wszystko jest spuchnięte i obolałe, ale za kilka dni powinno być już wygojone (oczywiście całkowity proces gojenia trwa około miesiąca). Przy okazji, macie porównanie jak wygląda świeży tatuaż tuż po zrobieniu a taki porządnie zagojony - kolory robią się bardziej stłumione i niestety nie ma na to sposobu, bo tak zachowuje się ludzka skóra.




REMONTOWO - w zeszły piątek przyjechało zamówione w Euro agd. Mieli być w godzinach 9:00-11:00, rano przyszedł sms, że będą w godzinach 9:00-13:00... W końcu udało im się przybyć około 12:00, wnieśli wszystko i git, ale... Według ich własnych zasad dostawcy mają obowiązek po pierwsze, otworzyć wszystkie pudła, żeby klient mógł sprawdzić, czy np.: piekarnik nie przyjechał ze stłuczonymi drzwiami (co z tego, że pudła są w idealnym stanie, może błąd nastąpił już w fabryce na etapie pakowania wyprodukowanych sprzętów?...), a po drugie, zabrać wszystkie puste pudła ze sobą. Z obydwu tych obowiązków próbowali się wyślizgać, tłumacząc, że przecież klient ma 2 tygodnie na złożenie reklamacji, gdyby po otwarciu opakować okazało się, że coś jest nie tak z agd. Ale my nie będziemy montować tych sprzętów jeszcze przez około 3 tygodnie, więc nie było mowy, żebyśmy odpuścili sprawdzenie! W końcu nasz koordynator od remontu ich docisnął, wszystko zostało otwarte i sprawdzone, a pudła zabrane. *^V^* 

Jeśli wszystko pójdzie zgodnie z planem, czyli jeśli szklarz wróci z urlopu i wklei nam lustro w łazience, to w tym tygodniu w czwartek odbieramy skończony remont główny, trzymajcie kciuki! ^^*~~ W przyszłym tygodniu będę mogła Wam pokazać pierwsze migawki z nowego mieszkania, nie mogę się doczekać, bo sama jeszcze nic na żywo nie widziałam!.... (nie liczę widoku z kwietnia, kiedy były tylko wylewki, zeskrobane ściany, dziury na wylot i kafle łazienkowe ustawione w pudłach w sypialni.) Montaż kuchni, mebli łazienkowych i pawlacza w przedpokoju przewidziany jest na początek sierpnia, do tego czasu będziemy już mieć klucze, więc będziemy mogli już zacząć kupować meble do sypialni, zajmiemy się też półkami na książki do pracowni - mamy dębowe półki, które kiedyś zrobił mój tata, trzeba je przeszlifować i pomalować, i z powrotem zamontować na ścianie.

Poza tym, chociaż to wcale nie jest remontowo... Chciałam tylko powiedzieć, że ten czas teraz, na około miesiąc przed przeprowadzką jest dla mnie najtrudniejszy.  Do tej pory żyłam moją codziennością, okazyjnie zwracając uwagę ku pracom remontowym, kiedy trzeba było podpisać umowę, przelać pieniądze, coś załatwić w spółdzielni, podjąć pojedynczą decyzję dotyczącą wyboru kolorów czy jakichś rozwiązań w mieszkaniu, poza tym skupiałam się na normalnym życiu. Ale teraz.... 

Coś mi się przestawiło w głowie, gdy zostało już tak mało czasu do końca remontu, i nagle zaczęłam żyć w przyszłości! Ja już TAM mieszkam, głową, myślę o przeprowadzce, urządzam tamtą przestrzeń, planuję, przestawiam, wybieram meble, myślę co gdzie poukładam, co trzeba kupić... Myślę o tym, jak zorganizować pakowanie, przeprowadzkę, już czuję się przytłoczona kolejnymi krokami - sprzątaniem tego co zostanie, zorganizowaniem remontu łazienki i przygotowaniami do wynajmu. Tak jakby ten czas tutaj w obecnym mieszkaniu, każdy dzień lipca, już nie był ważny! Bardzo źle się z tym czuję. Zaczęliśmy chodzić spać bardzo późno, więc o wczesnym wstawaniu mogę pomarzyć, budzik dzwoni o 8:00 a ja go wyłączam i idę dalej spać... Dobrze, że chociaż wróciłam do jeżdżenia na rowerze i dwa, trzy razy w tygodniu robię po 10 km. Nie mam głowy do niczego...

Tak to sobie tu zostawię na pamiątkę tego czasu przedprzeprowadzkowego.

GENEALOGICZNIE - wciąż czekamy na aktualizację naszych wyników DNA i z tego co wiem, bardzo dużo ludzi czeka. Natomiast znalazłam fajny serwis online, który pokazuje zdjęcia map Warszawy w różnych okresach historycznych i znalazłam tam nieistniejącą już ulicę Wesołą 12 w dzielnicy Czyste (obecnie część warszawskiej Woli), na której mieszkali moi pradziadkowie Władysław i Anna Kujawa, tam urodziła się i mieszkała moja babcia Irena i jej rodzeństwo. Gwiazdką zaznaczyłam ich dom, jak widać istniał w 1936 roku (na zdjęciach miasta z 1945 są tylko ruiny po domach...). Tuż po wojnie ta część Warszawy została przebudowana i ulica Wesoła zniknęła z mapy. W 1976 już stały tam bloki, które zresztą stoją do dziś. Pradziadek Władysław zmarł w 1945 roku, ciekawe, co się działo z prababcią, bo żyła do 1955. Może zamieszkała z którymś z dzieci? Moi dziadkowie już wtedy mieszkali w Ursusie pod Warszawą, w jednopokojowym mieszkaniu komunalnym.




Zbliżamy się do końca remontu a wszyscy wiemy, co to oznacza!.... 

Lada dzień wyniesiemy lustro z piwnicy do salonu, i wtedy będę mogła się przekopać przez piwnicę w poszukiwaniu torby z papierami po rodzicach, które tam upchnęłam w 2019 roku. Może dowiem się jakichś nowych faktów! ^^*~~ Na razie doszukałam się nowej gałęzi przodków herbowych, którą udało mi się udokumentować do ok. 1330 r. Trafiłam też na serwis online, który zbiera informacje właśnie o polskiej szlachcie i mam nadzieję na nowe informacje o mojej rodzinie. *^o^*




Tyle na dzisiaj, w tym tygodniu zamierzam podjąć kolejną próbę wyrwania się z błędnego koła nicnierobienia i myślenia tylko o nadchodzącej przeprowadzce, a czy mi się to uda, zobaczymy! Na razie poszło nieźle, bo w poniedziałek wstałam o 7:30 - nie z własnej woli, tylko dlatego, że od 8:00 miało nie być wody do południa, więc trzeba było skorzystać z toalety i łazienki..., a skoro już wstałam to poszłam po śniadanie do piekarni! A potem zajrzałam do biblioteki bo zachciało mi się papierowych książek, dam znać czy fajnie się czyta panią Olczak-Ronikier, dla mnie to pierwsze spotkanie z tą autorką.

 


 

Trzymajcie się chłodno, pijcie dużo wody i jedzcie arbuzy i makaron na zimno. *^v^* Do usłyszenia następnym razem!



Monday, July 01, 2024

Wymarzyłam sobie lodówkę...


 

REMONTOWO - wymarzyłam sobie lodówkę.

Kiedy zwiedzaliśmy w Japonii sklepy z AGD, to zachwyciłam się japońskimi lodówkami - funkcjonalne wnętrza pełne ciekawych rozwiązań, szerokie dwustopniowe szuflady zamrażarek. Znalazłam taką lodówkę tu w Polsce - 83 cm szerokości Toshiba, częściowo drzwiczki, częściowo szuflady. Ta lodówka czekała na mnie ponad rok od kiedy zdecydowaliśmy się na zrobienie remontu, niestety nie dało by rady zmieścić ją w naszym obecnym mieszkaniu, ale w tym nowym jak najbardziej! Najpierw kilka miesięcy temu zniknęła za sklepów jej stalowa wersja, ale wciąż można było kupić taką z czarnymi szklanymi drzwiami. Jeszcze w piątek oglądałam ją na stronie EuroAgdRtv, a kiedy w sobotę usiedliśmy do zrobienia zakupów sprzętów agd, to..... nie uwierzycie!!! Mojej wymarzonej lodówki nie było!!!

Została wycofana lub się wyprzedała, dowiedziałam się, że Toshiba zamknęła fabrykę w Polsce i chyba znika z naszego rynku, na stronie firmy zostały jakieś smętne resztki oferowanych sprzętów... Jakikolwiek nie byłby tego powód, moja lodówka odpłynęła w niebyt...

Cóż, nie był to moment na załamywanie rąk tylko trzeba było wybrać inny model, co na szczęście się udało, i chyba nawet trafi do nas sprzęt z bardziej funkcjonalnymi rozwiązaniami! ^^*~~ Całą sobotę wybieraliśmy pozostałe agd, część mieliśmy upatrzoną od dawna (płytę, piekarnik), niektóre modele okazały się już niedostępne (piekarnik!...) więc trzeba było wybrać coś innego, na jeden sprzęt namówił mnie mąż kusząc fikuśnościami w funkcjonalności (wciąż piekarnik *^o^*), części sprzętów nigdy nie mieliśmy i trzeba było wybrać po omacku (zmywarka, suszarka). Wszystko przyjedzie do mieszkania 12 lipca, gdzie będzie czekać 2 tygodnie na montaż mebli kuchennych i łazienkowych i wstawienie na odpowiednie miejsca. *^V^* Oficjalny zaplanowany koniec remontu to 17 lipca, potem z końcem lipca montaż mebli i agd, a przeprowadzka na początku sierpnia, taki jest plan!

 


 

Trafiłam na informację, że My Heritage dopracowuje i przelicza swoje wyniki badań DNA, i zaczynają one lepiej oddawać rzeczywiste pochodzenie Polaków - znikają dopisane wielu ludziom Bałkany, za to grupy etniczne lepiej odpowiadają terenom naszego kraju. Zobaczymy, na mojej stronie od kilku dni mam informację, że "Już wkrótce nowe ulepszone przybliżone wyniki pochodzenia etnicznego." tak więc czekamy czy zostaną mi te Bałkany, czy znajdą coś zupełnie nowego! *^w^* 

Za to grzebiąc w archiwach znalazłam przodków herbowych!!!.... *^O^*~~~ Znalazłam przodków w prostej linii od pradziadka ze strony mojego taty sięgając do roku około 1390!... Ale to nic, w jednej bocznej linii doszłam do roku 1190, tam są takie osoby jak Wyszęta z Łodzi, wojewoda poznański Przedpełk, Bodzęta, kasztelan bniński Mirosław, Wezenborg z Grodziska, wszyscy oni herbu Łodzia, a po drodze trafia się cały herbarz szlachty polskiej. *^v^* To są zalety szlachty, że zachowały się dokumenty, zapisy, daty i nazwiska, w zwyczajnych chłopskich częściach rodziny już nie jest tak fajnie, bo mam wiele braków w informacjach, ech... Ale wciąż nie przestaje być to dla mnie świetną rozrywką.

 


 

W zeszłym tygodniu niewiele się działo, cieszyliśmy się piękną pogodą, jedliśmy chłodniki a w niedzielę pojechaliśmy z przyjaciółmi do Otwocka na pizzę. W tym ma być chłodniej, chociaż na razie tego nie zauważyłam, wciąż jest tak samo duszno jak było, tylko nie ma słońca... Pod koniec tygodnia zapowiada się z kolei spotkanie z odnalezioną po latach rodziną mojego męża, której część wyemigrowała do USA. Odezwali się do polskiej rodziny ok. 25 lat temu i od tamtej pory regularnie piszą listy i już dwa razy nas odwiedzili, w tym roku znowu przyjeżdżają odbyć sentymentalną wycieczkę. ^^*~~ 

 


 

Uprzejmie proszę o kciuki, żeby nasz zamówiony sprzęt okazał się nieuszkodzony i bezawaryjny, i w ogóle o kciuki za finał remontu. Przed nami powoli zaczyna się malować obraz pakowania całego dobytku... *^0^*

Pozdrawiam serdecznie i do następnego wpisu!

Monday, June 24, 2024

Korzenie

 

 

W zeszłą sobotę jak co roku wybraliśmy się na japoński festiwal przy Domu Kultury Służew nad Dolinką. Trochę się martwiłam, czy to się w ogóle uda, bo od rana grzmiało i nawet padał deszcz, ale na szczęście burza rozdzieliła się nad Warszawą na dwie części i już o 12:00 było piękne słońce! W tym roku na festiwalu było jeszcze więcej atrakcji, stoisk z jedzeniem, występów, sklepików z towarami wszelakimi związanymi z kulturą Japonii, i tak trzymać! *^V^* Kupiliśmy takoyaki, onigiri, kurczaka na patyku i rozłożyliśmy na trawie niebieską matę piknikową, po raz kolejny okazało się, że przeniesienie festiwalu z hali Torwar na park dookoła Domu Kultury Służew to był świetny pomysł!

 


 

Za to w tygodniu świętowaliśmy 20-stą rocznicę ślubu. Tyle lat minęło i na serio - nie wiem, kiedy to się stało!!!... Co tylko mnie utwierdza w przekonaniu, że należy żyć tu i teraz, chwilą obecną, a nie rozpamiętywać przeszły krzywdy i martwić się sprawami w przyszłości, na które nie mamy wpływu. ^^*~~ Zanim się obejrzymy, życie przepłynie obok nas!

 


 

A potem odwiedziliśmy teścia na Suwalszczyźnie i udało nam się nawet przekąpać w jeziorze Szelment i nazrywać porzeczek i czereśni. ^^*~~ Mieszkanie we własnym domu daleko od miasta ma swoje plusy dodatnie i plusy ujemne, na pewno wyspałam się w ciszy (nie licząc ujadającego przez całą noc kundla sąsiadów i krów ryczących od świtu do zmierzchu... ^^*~~), uziemiłam łażąc na bosaka po trawie i pływając w jeziorze, najadłam owoców z krzaka. Ale czy chciałabym mieszkać tak daleko od sklepów czy lekarza, uzależniona od samochodu bo wszystko jest kilka kilometrów stamtąd? Nie jestem pewna...

 

 

Korzystając z pamięci teścia uzupełniłam kilka luk w drzewie genealogicznym Roberta, a przy okazji kiedy grzebałam w skanach Geneteki to odnalazłam... pierwszą żonę pradziadka mojego męża, o której jego tata nic nie wiedział!!! *^V^* Znalazłam dwójkę jej dzieci, z czego syn niestety zmarł jako dziecko, ale daty śmierci córki nie znalazłam, więc może gdzieś żyją ciotki i wujowie oraz siostry i bracia mojego męża, o których nikt do tej pory nie słyszał! ^^*~~ 

Dostaliśmy wreszcie wyniki badań naszego DNA! U Roberta bez niespodzianek - 100% Europejczyk z Europy Wschodniej, za to u mnie ciekawostki. Jestem w 37% Bałtką, w 30% Bałkanką, w 23% Europejką Wschodnią, w 5% Irlandką i w 5% Skandynawką!.... Nie znalazła się żadna moja bliska rodzina, ale w dalszej linii okazało się, że mam daleką kuzynkę w Szwecji - mój prapradziadek Jan Kujawa miał siostrę Mariannę, która była prababcią owej Szwedki. ^^*~~ Co z tego wynika? Niewiele, poza poznaniem kilku faktów. Być może znajdą się inne bliskie mi osoby, kiedy więcej ludzi wypełni swoje drzewa genealogiczne i zrobi badania DNA do porównania. 




REMONTOWO - powoli zbliżamy się do finiszu!!! *^O^*~~~ Jeszcze dwa, trzy tygodnie na sam remont, potem montaż kuchni czyli mniej więcej pod koniec lipca będziemy się przeprowadzać. Potem jeszcze chwila i zostaną zamontowane ostatnie meble do łazienki, pawlacz i szafki w przedpokoju. Powinniśmy już myśleć o zakupie AGD (część jest już daaaaawno wybrana).

 


 

Na koniec polecę Wam książkę, którą połknęłam w zeszłym tygodniu - fińska powieść stomatologiczno-genealogiczna, z interesującym obrazem zjawiska szeroko pojętej imigracji. Ciekawa, dobrze napisana, zaskakująca, świetna lektura!

Początek tygodnia nieco pochmurny, ale wracają słoneczne dni i już za moment lipiec! *^0^*  Miłego tygodnia i do następnego wpisu.