Czytanie i siekanie "Na plasterki!"

Dawno nie dołączałam się do Czytania i Dziergania, bo utknęłam w jednej grubej powieści (i jednej robótce) i powtarzałabym się co tydzień. Pierwsze 150 stron "Seveneves" Neala Stephensona jest trochę nudne i dlatego brnęłam przez nie bardzo długo. Dodatkowo czytam tę książkę w formie ebooka na telefonie, więc sięgałam do niej w autobusach, a nie w domu, gdzie zazwyczaj czytam książki papierowe. Ale jak już zaczęło się porządne hard sf, to zrobiło się tak ciekawie, że nie mogłam się oderwać i czytałam do 3 w nocy kilka dni pod rząd... *^v^* Aktualnie jestem w okolicach strony 750, i jeszcze sporo przede mną, bo Stephenson nie robi sobie żartów i pisze porządne długie powieści!
W trakcie czytania powyższej zaczęłam książkę papierową, na którą szykowałam się od dawna - Anny Zielińskiej-Elliott "Murakami i jego Tokio" (dziękujemy Laserenissimie za przypomnienie o tej lekturze! *^v^*). Jeśli ktoś nie wie, to jest to przewodnik po miejscach w Tokio, którymi chodził sam Murakami albo bohaterowie jego powieści, a które autorka przemierzyła, sfotografowała i opisała. Mam za sobą pierwszy rozdział i nie wiem, jak będzie dalej z czytaniem, bo opisuje on spacer po miejscach, gdzie byłam, i robi mi się sentymentalnie, i mnie ściska w dołku...
Dla równowagi psychicznej dosłownie połknęłam w pół godziny stustronicowy zbiór felietonów Marii Czubaszek "Dziewczyny na ścianę i na życie" - marioczubaszkowy humor i teksty, które czytając miałam w głowie mówione głosami aktorów z Trójkowej "Powtórki z rozrywki". *^o^*
W kolejce czeka "Bodo i jego burzliwe romanse" Iwony Kienzler, jedna w kilku wydanych właśnie książek na fali serialu emitowanego w TVP (jeszcze nie oglądałam).

I haven't joined Reading and Knitting for some time because I got stuck in a thick book (and one knitting project), and I'd just repeat myself week by week. The first 150 pages of "Seveneves" by Neal Stephenson is a bit boring and it took me a while to go through them. Additionally, I only read it on my mobile while being on the bus and not at home when I usually read paper books. But when the real good old hard sf started I couldn't put the book away and read three nights in a row till 3 am!... *^v^* I'm now around page 750 and there's still around 200 pages ahead because Stephenson knows how to write a proper book!
At the same time I started the book by Anna Zielińska-Elliott "Murakami and his Tokio", a guide book through the places Haruki Murakami and the characters in his books visited.  The author found all the places, visited them, wrote about them and took photos. I only read one chapter and immediately I went all sentimental because I were in that district twice already....
I also read a short 100-page collection of texts by Polish famous satirical columnist Maria Czubaszek, I've known them from the radio broadcasts.
The book waiting in the queue is the biography of the famous Polish actor Eugeniusz Bodo (Polish TV made a 6 episode series about his life this Spring).

Na drutach flauta....

Zastanawiam się, czy rękawiczka nie jest za szeroka, ale nie mam możliwości jej zmniejszenia (każde oczko we wzorze ma znaczenie). Nie wiem, czy moje ręce są takie drobne (no nie, nie są...), czy co,  używam zalecanych drutów i takiej samej grubości włóczki co we wzorze i rękawiczka jest dość luźna. Sama nie wiem, co z tym fantem zrobić, i niestety chwilowo straciłam motywację, żeby dziergać rękawiczki, no bo zima sobie poszła... Podłubałam 3/4 małego palca i też wychodzi za szeroki, hm...
Za to zachciało mi się ostatnio swetra i chyba zabiorę się za kolejnego zwyklaka, w nietypowej kombinacji kolorystycznej.

There is not much going on on my needles...
I've been wondering for a while whether the glove is too wide but I cannot make it smaller. I don't know whether my hands are so small (no, they're not...), or what but I've been using the recommended needles and the yarn with the same thinness and the glove is quite loose. I have no idea how to address this problem and at the moment I lost my motivation a bit because Winter left... I even made 3/4 of the small finger and it's also too big, oh well..
But, I feel I'd like to make another pullover, in the unusual (for me) colour combinations. We'll see about that.

***

W tym roku postanowiłam, że na Dzień Kobiet będę praktyczna i zażyczę sobie przydatnego prezentu. Kwiatki tak szybko więdną a czekoladki idą w boczki... No, bielizna, perfumy czy biżuteria zostają z nami na dłużej, ale akurat chwilowo jestem w te trzy rzeczy nieźle zaopatrzona! ^^*~~ Poza tym, uwielbiam kuchenne gadżety, wiecie o tym!

Zdecydowałam, że skoro idzie wiosna i nasza dieta coraz bardziej obfituje w warzywa, to najwyższy czas zaopatrzyć się w urządzenia owe warzywa obrabiające na różne sposoby. Dlatego dostałam od męża zestaw: mandolina i spiralizer.

This year I decided I wanted some practical Women's Day gift. Cut flowers wilt so quickly and chocolates stay in our hips for so long... Okay, there's always lingerie, perfumes or jewelery, but I got some of that recently. ^^*~~ Besides, I love kitchen gadgets, you know that!

Since Spring is on the way and we keep eating more and more vegetables, I wanted some kitchen tool to help me process them, so I received a mandolin and a spiralizer set.

Każde z nich jest wyposażone w płaski nóż i dodatkowo po trzy różnej grubości ostrza, które tną na cieńsze lub grubsze słupki. Same ostrza robią z warzyw paski albo spiralki. Wybrałam tę firmę, bo czytałam pozytywne recenzje ich produktów. Na razie nie mogę powiedzieć niczego wiążącego na temat ich jakości czy wytrzymałości, bo używam ich od kilku dni (prezent przyszedł pocztą w piątek), ale jak na razie sprawdzają się wyśmienicie.

Oczywiście od razu chciałam pobawić się nową zabawką, *^v^*, więc zrobiłam surówkę z kolorowych marchewek (i kapusty pekińskiej krojonej nożem):

Each tool has a flat knife blade and three additional serrated blades to make stripes. If you just use the flat blade, you'll get the slices (of different thickness) or spirals. I chose this brand because I read some good reviews, for now I cannot say anything about the durability since I've been using them for a few days only (they arrived by post on Friday and of course I had to play with them straight away!), but I liked working with them up till now.

The first thing I made was this carrot salad (with some cabbage):

Potem na śniadanie było carpaccio z pieczonych buraków (pomarańczowy i chioggia), z rukolą, jajkiem na miękko i tartym parmezanem:

For breakfast I made a beetroot carpaccio (orange and chioggia beets) with rocket, soft-boiled egg and grated parmesan:

A na obiad w poniedziałek spaghetti z surowej cukinii z sosem pomidorowym (z pieczarkami i białymi kiełbaskami):

For Monday lunch we ate raw zucchini spaghetti with tomato/sausages/mushrooms sauce:

I zrobiłam spiralki ogórkowe i marchewkową sieczkę na surówkę:

And I made the spirals out of the cucumber and some carrot julienne for a salad:

Na razie tyle, ale plany mam rozległe i oczywiście nie omieszkam się nimi podzielić! ^^*~~

That's all for now but my plans towards those two kitchen tools are vast and I will not hesitate to share them with you! ^^*~~

"Everybody's doing it..."

Zacznijmy od rzeczy najważniejszej, o której Ci, którzy śledzą mnie na FB już pewnie wiedzą - no więc jedziemy! ^^*~~
Wprawdzie hotele zarezerwowaliśmy już w listopadzie, ale bilety zostały zakupione dopiero wczoraj. Ale już są, więc mogę oficjalnie ogłosić, że 16 maja wyruszamy do Tokio!!! Nie muszę chyba mówić, że walizki mentalnie pakuję już od jesieni, a teraz gdyby nie braki powierzchniowe rozłożyłabym walizkę choćby dziś i zaczęła układać w niej rzeczy do zabrania. Teraz tylko niecałe trzy miesiące czekania, ech... *^O^*
Przy okazji przypominam, że o naszych japońskich wakacjach można poczytać na Fumach Turystycznych, na razie znajdziecie tam relacje z naszych dwóch poprzednich pobytów a od 16 maja zapraszam na codzienne wpisy na gorąco.

Let's start with the most important piece of news - we are going! ^^*~~
Although we booked the hotels in November, we bought the plane tickets just yesterday, so now I can officially announce that on May 16th we are flying to Tokyo!!! If only I had space to spread the suitcases, I'd start packing right this moment, I swear! Now only about two and a half months of waiting and off we go!... *^O^*
Let me remind you that I keep writing about our Japanese holidays over at another blog Fumy Turystyczne, unfortunately only in Polish (because I do it everyday in the evening and I couldn't keep a multi lingual blog at that pace, sorry...). But non-Polish speakers are always welcome to enjoy the photos and leave comments there.

***

A teraz na spokojnie powróćmy do tematu dzisiejszego wpisu - skoro wszyscy to robią, to ja też postanowiłam spróbować i przekonać się na własnej skórze, na czy polega fenomen kolorowanek dla dorosłych! *^-^*~~~

And now we can go back to the topic of today's post's - everybody's doing it so I decided to check for myself the phenomenon and I also tried my hand at colouring for adults! *^-^*~~~

Długo się przed tym broniłam, zresztą my dziergające mamy swoje sposoby na odstresowywanie się i medytację z drutami czy szydełkiem w ręku, więc nie czułam potrzeby znalezienia sobie kolejnej terapii manualnej. ^^*~~ Ale w końcu stwierdziłam, że nie mogę czegoś negować nie poznawszy zjawiska, więc zdecydowałam się na kupienie jakiejś kolorowanki i zabrania się za nią. Jakież było moje zdziwienie, kiedy niespodziewanie - szybko wyszła na jaw pewna oczywistość której mogłam się spodziewać, znając moją wybredność - żadna z obejrzanych książek do mnie nie przemówiła... YarnFerret świadkiem, łaziłyśmy w Empiku między półkami, przerzucałam kartki i nic nie podobało mi się na tyle, żeby wydać te 25 zł na całą książkę. No to zmieniłam strategię i wyszukałam sobie w Sieci kilka darmowych obrazków do wydrukowania. W końcu po co od razu kupować całą książkę, jeśli to hobby mnie nie zachwyci?

I defended myself against this new vogue for long. After all we the knitters and crocheters have our own ways to meditate and relieve stress while working on a project and we don't really need another alternative therapies. ^^*~~ But I decided I shouldn't say no to something I didn't even tried once, so I should get a colouring book and give it a chance. To my complete surprise - I wasn't surprised at all, knowing me as being picky, I couldn't decided what book to buy... YarnFerret is a witness, we walked around the shelves in the bookstore, I was picking the books from the piles, looked through pages and wasn't satisfied at all. So, I changed the stategy and decided to find some free online colouring pages I liked and print them out. Why should I buy a whole book if I only want to check whether I like this kind of activity or not?

Z czeluści zbiorów różnych narzędzi artystycznych (w których ostatnio zrobiłam porządki i wywaliłam m.in. tubki zaschniętych farb olejnych sprzed miliona lat, eee........ ^^) wygrzebałam pudełko kredek akwarelowych i zabrałam się za kolorowanie. Pierwszy obrazek był czystym testem kolorów, nawet nie bawiłam się w jakieś subtelności, co zresztą skutecznie uniemożliwiały mi fatalnej jakości kredki... Mówi się, że "złej baletnicy/..." i tak dalej, ale mówię Wam, praca tymi kredkami to była mordęga!

From my stash of different artistic media (that I cleared out recently and got rid of some very old and dried out oil paints, oh well.... ^^) I took a box of watercolour coloured pencils and started to work on the first picture. It was a pure test of colours, I didn't even try to play with shading and what's more I really couldn't have because of the poor quality of the pencils... You know what they say, a bad workman blames his tools but in this case working with those pencils was terrible!

W drugim obrazku próbowałam już pobawić się cieniowaniem, ale wtedy dopiero na poważnie przekonałam się, co znaczą bardzo złe narzędzia... Nawet nie pamiętam, gdzie i kiedy te kredki kupiłam, metalowe pudełko z 37-ma kolorami dziwnej firmy Artist, nie występującej chyba już nigdzie i bardzo dobrze, bo przestrzegam Was przed nimi! Koszmarnie twarde kredki z minimalną pigmentacją, nakładane jedna na drugą tylko się ślizgają i nie chcą łączyć, a wydobycie koloru to praca w kamieniołomie, po zrobieniu połowy obrazka miałam tak obolałe ręce jakbym nosiła worki z cementem! Nie chcą współpracować również na mokro, tylko barwy się tylko mocniej rozwadniają i zanikają...

In the second picture I tried to work with shading and blending colours but I found out about the terrible quality of the pencils big time! I don't even remember when and where I got them from but it's some strange brand called Artist and the metal box contains 37 watercolour coloured pencils, be warned not to buy them if you happen to come across them! Terribly hard graphite and little pigmentation, colours do not blend but slide across one another, and even the simple one shade colouring requires so much physical work that I had to have a rest after half of the page because my hands hurt so much! The pencils don't work as watercolours neither, treated with water they just loose their pigmentation and disappear...

Pomyślałam, że skoro to ma sprawiać przyjemność a nie być katorżniczą pracą, to potrzebuję lepszych kredek. Trzeci obrazek pokolorowałam kredkami Koh-i-Noor Polycolor z towarzyszeniem Colorino i metalicznych kredek Astry. 

Then I thought that if it's supposed to be fun I need better tools. The third picture was coloured with Koh-i-Noor Polycolor and some supermarket Colorino plus some metallic Astra pencils.

Czwarta praca to wciąż była nauka pracy kredkami. To dla mnie zupełnie nowe medium, wiele lat temu dużo rysowałam, ale tylko ołówkiem, potem zajmowałam się malowaniem akrylami (moje prace: www.joannakostrzewa.com) Zarówno ołówek jak i farby akrylowe dają się pięknie nakładać warstwami i rozcierać i łączyć palcami (po akcie tworzenia zawsze byłam upaprana po łokcie...  *^v^*). Z kredkami ołówkowymi jest inaczej, cieniowanie robimy inaczej, nie są tak podatne na mieszanie palcami i muszę inaczej myśleć o budowaniu koloru. Do zacierania granic jest specjalne narzędzie - blender. Nowe medium, nowe doświadczenia i nowe umiejętności, w sumie całkiem fajna sprawa!

The fourth picture was still just learning how the coloured pecils work. It's a brand new medium for me, I used to draw a lot ages ago but only using a pencil (my works: www.joannakostrzewa.com). Then I got interested in painting with acrylics, and both the simple HB pencil and acrylic paints can be built in layers and blended using our own fingers (me after drawing or painting - up to the elbows covered in graphite or paints... *^v^*). It's so much different with coloured pencils, you cannot really mix them with your hands and I have to think about building colours in a different way. There is a special tool for blending colours - called the blender, figures! ^^*~~ New media, new experiences and new skills - all in all it's fun!

Czy kolorowanie sprawiało mi przyjemność? Tak! Ale... 

Zaczęła mnie w nim pociągać praca z kolorem, ale nie wypełnianie gotowych nadruków. No to pomyślałam, że nic nie stoi na przeszkodzie, żebym poszła dalej w nauce tej techniki i spróbowała sama coś sobie naszkicować i pokolorować. Wydało mi się to atrakcyjniejsze. No to sobie narysowała i pokolorowałam wróbla.
Wiem, jest bardzo kolorowy, jak na wróbla. Widocznie tak go widzę! ^^*~~

Did I like colouring? Yes! But...
I liked working with colours but I realised I'm not too fond of colouring the printed contours. So I thought I might sketch something myself and add the colours. It sounds much more attractive to me. So, I sketched and filled with colour a sparrow.
Yes, I know, it's a very colourful sparrow, apparently I see it like that! ^^*~~

Mój mąż nie może wyjść z podziwu, że ktoś wpadł na pomysł sprzedawania kolorowanek dorosłym a ja nie mówię, że nigdy nie wezmę na warsztat gotowej kolorowanki, bo może to być bardzo edukacyjne chociażby po to, żeby potestować pomysły na połączenia kolorów czy po prostu sobie pobazgrać! ^^*~~ Nawet znalazłam w końcu książkę, której zawartość spodobała mi się na tyle, że ją kupiłam - "Atlantyda", bo znajdziemy w niej mnóstwo stworów z morskiego dna, m.in cudne koniki morskie, moja wielka miłość!

My husband cannot believe somebody decided to sell colouring books to adults and I'm not saying I'm never going to try another printed page, it may be very educational and I could test the shading and all, or just doodle mindlessly, that's what it's all about I guess, to let the mind rest. ^^*~~I even found the book I liked - "Atlantis", it has many underwater creatures including the seahorses I love!

Przy okazji kolorowania dowiedziałam się o sobie ciekawej rzeczy - nie patrzę na otoczenie szczegółowo, tylko całościowo. Kiedy wybierałam kolory do jakiegoś niewielkiego powtarzającego się elementu, np.: małego kwiatka, to od razu kolorowałam wszystkie te elementy występujące na obrazku. Potem przechodziłam do innych fragmentów i nagle okazywało się, że ten kwiatek występuje jeszcze kilka razy w innych miejscach, tylko go pominęłam, nie zauważając za pierwszym razem, chociaż kilka razy sprawdzałam, czy wszystkie takie kwiatki są już pokolorowane. Zdarzyło mi się to kilka razy na różnych obrazkach! No to teraz już wiem, dlaczego na moich zdjęciach z wakacji tak często widać symbol przekreślonego aparatu i napis "no photos". To nie moja zła wola i świadome ignorowanie zakazów, ja po prostu patrząc na fragment krajobrazu zwyczajnie nie widzę pewnych jego elementów!...

Btw, I learned somthing about me and that's very interesting - it turns out when looking at some scenery I don't notice the details at once, I only see general picture. When I was colouring some small repeated elements like a tiny flower, I tried to add colour to all of them and then start working on next elements. And several times the same thing happened - I overlooked a few flowers and had to go back to them later, even if I checked very carefully each time! Now I know why on some photos from our holidays there is a "no photos" sign... I never ignored them on purpose, I swear! I just don't notice such elements first...

Ciekawa jestem, jak to jest u Was z kolorowankami? Próbowałyście? Pokochałyście? A może w ogóle pozostałyście obojętne na to szaleństwo? *^v^* 

I wonder whether you ever tried colouring books for adults. Did you like it? Hate it? Or maybe you didn't even know notice this vogue? *^v^*

Przeciwśnieżna

Uszyłam spódnicę. No, nie jest to jakieś wielkie osiągnięcie, bo i sama spódnica dość banalna w kroju, ale z kronikarskiego obowiązku postanowiłam ją też tu zamieścić. W sumie dawno już nie było szytych spódnic, tylko same sukienki i sukienki.

I made a skirt. Well, not a huge achievement because it's a simple design but I just wanted to mention it as one of the steps in my handmade wardrobe. In fact, I haven't sewn one in a long time, only dresses and dresses.

Kształt Wam dobrze znany, bo to dół od sukienki 125 z Burdy 08/2011, który towarzyszył już kilku innym wykrojom na górę/bluzkę. Tym razem solo, z grubego jeansu, z którego kilka lat temu uszyłam Sztormową. Zachciało mi się czegoś luźniejszego w kroju niż spódnica ołówkowa i uniwersalnego, bo do takiego jeansu pasuje KAŻDA bluzka. ^^*~~ Tak samo jak tamta, ta spódnica jest prawie nieprzemakalna i nieprzewiewna, więc idealna na jesień/zimę (i jak widać na przedwiośnie też!...).

You know this shape very well, it's a bottom part from a dress 125 in Burda 08/2011, I used it in several dresses with different tops attached. This time it played its own part and I made it from a thick jeans that I used before for the Storm skirt ages ago. I needed something in A-line shape and universal, you can wear ANY blouse with jeans after all. ^^*~~ Just like the previous skirt, this one is also almost waterproof and windproof, so perfect for Autumn/Winter (and apparently Early Spring too!...).

Robert wziął wolny dzień, żebyśmy w spokoju mogli pojechać z moją mamą na zakupy do IKEA, więc pomyślałam, że przy okazji zrobimy spódnicy kilka zdjęć na bloga. I oczywiście trafiła nam się wyjątkowo piękna pogoda, sprzyjająca swobodnemu pozowaniu i ustawianiu kadrów, hm.... 

Robert took the day off so we could go for some shopping to IKEA with my mum so I decided to take some photos of the skirt for the blog. As you can see, we happened to have a lovely weather, ideal for photography activities (or any other in that matter) outside, oh well....

Nie jest to jedyna spódnica którą niedawno uszyłam, dodatkowo z tego samego wykroju! *^v^* Ta druga jest jednak bardziej interesująca i nieźle się przy jej konstrukcji napociłam!... Ale o tym może następnym razem w bardziej sprzyjających okolicznościach przyrody! *^0^* 

That's not the only skirt I made recently, and what's more I used the same pattern! *^v^* The other one is much more interesting though and I worked really hard to get it right! But more about that next time when the weather allows you to actually see anything in the photos! *^0^*

To może zamiast na odzież popatrzcie na śniadania, jakie mój mąż robi sobie o poranku przed wyjście do pracy. Przyznam, że ja tak nie jadam... Gotuję sobie owsiankę, jaglankę albo kaszę mannę na mleku, dodaję jakieś owoce i śniadanie z głowy. Ale jemu się chce kombinować (no, nie liczę dań gotowych jak domowa galaretka z kurczakiem albo muffinki z batatów, one były już wcześniej). Robi sobie jajka sadzone albo po wiedeńsku, do tego sałatka z tartym serem, albo zapiekane kanapki, i zawsze cieszę się, jeśli zużyje warzywa chylące się już ku końcowi na salsę. Smacznego! ^^*~~

So, instead of looking at the skirt let's have a look at my husband's breakfasts. Yes, you hear correctly, he makes them himself in the mornings before going to the office. Let me tell you, I don't eat such fancy food... I make a porridge, millet or farina with milk and add some fruit, and that's it. He really likes good food and wants to prepare it even so early in the morning! (okay, some elements like chicken in jelly or sweet potato muffins were made earlier, but still!...). He makes fried or soft boiled eggs and salads or grilled sandwiches, and I'm always happy when he takes the not so fresh veggies and turns them into a salsa. Enjoy! ^^*~~

Kipi kasza!

Today I decided to write some reviews on the Polish cookbooks I bought recently. They're mainly about  groats in our menu - how to choose them for different purposes, how to properly cook them and what to serve them with. Generally I'm very pleased with the recipes and I'm going to share the ideas on the blog. *^v^*

Wbrew tytułowi wpisu mam nadzieję, że żadna kasza nam nigdy nie wykipi, potem jest problem z myciem kuchenki.... 

Dzisiaj o książkach, które kupiłam w na początku tego roku, już pokazuję, co tym razem zamieszkało w mojej kuchni.

Od niedawna przeżywam mały renesans kaszowy - częściej niż kiedyś sięgam po różne kasze: mój ukochany pęczak i drobną kaszę jęczmienną, mniej ulubioną gryczaną, odkrywam nowe kasze - bulgur, który pokochałam od pierwszego ziarenka (gotowaną pszenicę lubię od dawna), jaglaną, która podobno jest super zdrowa, mograbieh czyli gigantyczny kuskus (który jest w zasadzie makaronem, nie kaszą, hihi....). Żeby lepiej poznać smaki i pomysły na różne kasze kupiłam kilka książek z przepisami i oto moje pierwsze wrażenia na gorąco.

Po pierwsze, wybrałam książkę Mai Sobczak "Qmam kasze czyli powrót do korzeni". Maja Sobczak prowadzi bloga kulinarnego pod adresem qmamkasze.pl i tam znajdziemy wiele przepisów nie tylko z udziałem kasz.    

Książka od razu zaintrygowała mnie nietypowymi zdjęciami - to nie są pięknie wystylizowane fotografie kulinarne a często skrawki rzeczywistości złapane w kadr niby przypadkiem, ale to dobrze, bo pięknie oddają ogólną atmosferę książki i smakowitość potraw, a patrząc na niektóre blogi lub książki kulinarne można powiedzieć, że ilość bibelotów na zdjęciach i sposób ich aranżacji sprawia, że to one są ważniejsze od składników i samej potrawy.  
Książka jest napisana w taki sposób, w jaki zostały zrobione zdjęcia - czuć osobistą perspektywę autorki, a i podział na rozdziały jest nietypowy, bo mamy tu Początek (śniadanie lub przystawkę), Środek (sycące dania obiadowe) i Słodki Koniec (desery lub podwieczorki). *^o^*
Dodatkowo podoba mi się, że przepisy są pomyślane na "1-2 porcję od razu do zjedzenia". Jest nas w domu dwoje i czasami mam problem z dużą ilością jakiejś potrawy, bo nie wszystko dobrze się przechowuje i odgrzewa, no i nie zawsze mamy ochotę jeść kilka razy pod rząd to samo... Tutaj nie ma tego problemu, dania są akurat na jeden posiłek! *^v^*

Jedyne, co mogę tej książce zarzucić, to fakt, że większość przepisów jest świetnych... do ugotowania na wiosnę i latem! Dobór warzyw i owoców sugeruje nowalijki i świeże egzemplarze, prawie nie ma potraw z zimowymi warzywami korzeniowymi. Na pewno będę często sięgać do tej książki w cieplejsze miesiące roku. Przetestowałam już jedną z sałatek i był to świetny wybór! 

Gotujemy kaszę jęczmienną, pieczemy kilka marchewek skropionych olejem sezamowym, filetujemy pomarańczę, prażymy na sucho łyżkę czarnego sezamu, siekamy garść liści bazylii. Mieszamy wszystko i łączymy dressingiem z oleju sezamowego, soku z pomarańczy, pieprzu i soli. Pycha!!!

***

Druga książka wpadła mi do koszyka przypadkiem, bo księgarnia "podpowiedziała" mi ten wybór i nie żałuję. To "Kipi kasza" Pawła Łukasika i Grzegorza Targosza. Znowu są to blogerzy kulinarni, można ich znaleźć pod adresem gotowaniezpasja.pl.
Książka zaczyna się porządnym kaszowym almanachem - charakterystyka kasz z notkami historycznymi i dietetycznymi, sposoby przechowywania i przygotowywania kasz. Dalej przepisy są podzielone na kategorie: sałatki, zupy, dania główne, kolacje i desery. Przy każdym przepisie mamy ilość porcji, czas przygotowania oraz takie informacje jak: danie wegetariańskie/z mięsem, bez glutenu. Dania są nieskomplikowane (po kilka składników) ale autorzy proponują niebanalne połączenia, a zdjęcia są smakowite i zachęcają do gotowania!

Z tej książki wypróbowałam na razie przepis na placki z kaszy manny i serka homogenizowanego, z pomarańczami i miodem. Pomysł super smaczny, jednak 300 g serka i 10 łyżek kaszy manny nie wykarmią czterech osób, jak uważają autorzy! Z tych ilości wyjdzie nam osiem placuszków - one są naprawdę niewielkie, na każdy z nich zużyłam czubatą łyżkę masy.

***

Następnie książka, którą chciałam kupić już od dłuższego czasu, "Swojsko. Karolina na tropie polskich smaków" Karoliny i Macieja Szaciłło.
Autorzy dosłownie wyruszyli w Polskę i przejechawszy 2500 km zbierali wegetariańskie przepisy próbując odpowiedzieć sobie na pytanie czym tak naprawdę było polskie chłopskie jadło. Odpowiedzi następnie przedstawili w rozdziałach: zboża, warzywa i owoce, ziemniaki, strączkowe, orzechy i pestki, oleje i inne tłuszcze, sery i nabiał, zioła przyprawy i miód oraz Wigilia. Dużo jest w tej książce historii do poczytania, bo ludzie, do których zawitali autorzy mieli sporo do opowiedzenia. Niektóre przepisy są proste, swojskie, ale duża część to interpretacje autorów i współczesna kuchnia niektórych z bohaterów ich książki, bo coś mi się nie chce wierzyć, żeby chłopi na polskiej wsi 100 czy 200 lat temu używali w kuchni klarowanego masła, oleju kokosowego, asafetidy, curry, tofu, gotowali dal albo halawę.... *^w^*
Z tej książki jeszcze nie testowałam żadnego przepisu.

***

Na koniec zostawiłam książkę, która mnie trochę zaskoczyła... "Jaglany detoks" Marka Zaremby kupiłam w celu oswojenia naszej kuchni z kaszą jaglaną.
Ta podobno najzdrowsza z kasz nie mieszkała w naszej spiżarce. Nie jadało się jej w moim domu rodzinnym, sama też jakoś po nią nie sięgnęłam, raz ją ugotowałam i była niesmaczna... Postanowiłam więc kupić książkę dedykowaną temu rodzajowi kaszy i poznać wroga, nauczyć się, jak się to dziwadło gotuje i z czym najlepiej zjada.
Autor jest dietoterapeutą co zapowiadało rzetelność zawartych w książce informacji i rzeczywiście rozdziały charakteryzujące kaszę jaglaną, inne kasze, rośliny i przyprawy wyglądają na bardzo fachowe. Znajdziemy tu mnóstwo informacji o kuchni makrobiotycznej i medycynie holistycznej Św. Hildegardy z Bingen, bo to są podstawy odżywiania na jakich opiera się autor. Postuluje on sezonowość potraw i odżywianie zgodnie z zegarem biologicznym narządów (z tą teorią spotkałam się po raz pierwszy). Mądrze pisze o aktywności fizycznej, o psychologii nadmiernego kupowania jedzenia, o wpływie pożywienia na każdy z naszych narządów i usprawnianiu ich pracy odpowiednim jadłospisem. Pomysł kilkudniowych jaglanych postów wydaje się interesujący ale do mnie takie posty nie przemawiają, szczególnie, że zabronione są wtedy m.in. produkty mleczne a ja nie istnieję bez mleka, kefiru czy jogurtu, więc potraktowałam to jako ciekawostkę.

Niestety, przepisy zaczynają się na 212 stronie z 330 stron, a cała wcześniejsza teoretyczna część książki, szczególnie od rozdziału o Świadomości, jest przesycona religijnymi poglądami autora, z których możemy się na przykład dowiedzieć, że joga jest dla chrześcijanina złem wcielonym, nie posmakujemy życia w pełni jeśli zerwaliśmy więzi z Bogiem i w ogóle nie mamy co siadać do stołu bez Bożej miłości... I w porządku, takimi zasadami w życiu kieruje się autor i bierze je za jedyne słuszne, ale na serio uważam, że na okładce powinien być podtytuł, że jest to poradnik dla chrześcijan.  
Same przepisy z udziałem kaszy jaglanej w drugiej połowie są całkiem do rzeczy i na pewno będę z nich korzystać, i kto wie, może pokuszę się o wypróbowanie jednego czy dwóch dni z przykładowego detoksu, bo znajdziemy też w tej książce proponowane tygodniowe zestawy dań na trzy posiłki dziennie, wegetariańskie i dla wszystkożerców.

***

I to tyle na razie, moje pierwsze wrażenia z najnowszych zdobyczy kulinarnych. Obiecuję niebawem zebrać też w jednym wpisie śniadania mojego męża, które sobie dzielnie robi każdego dnia i czasami nawet uwiecznia aparatem, a jest na co popatrzeć. *^v^*

Patrzyłam niedawno na miesięczną prognozę pogody i wiecie, że zimy to już raczej nie będzie?... No, chyba, że zrobi nam siurpryzę i wróci śnieżycą na Wielkanoc, jak kilka lat temu! ^^*~~ Jestem mocno obrażona na anomalie pogodowe i planuję przeprowadzkę na Alaskę! Oraz powoli szykuję się do mniej zimowych uszytków, niestety wełniane kraciaste kiecki będą musiały poczekać w szafie do przyszłego sezonu (o ile w ogóle kiedyś zima do nas jeszcze przyjdzie, ech......).
I tym optymistycznym akcentem Was żegnam i do następnego przeczytania! *^-^*~~~~

 

Zakichane Walentynki...

Ach, nie, nie, bardzo lubimy i obchodzimy!

Tylko w tym roku obydwoje jesteśmy zasmarkani i niestety nasze obchodzenie ogranicza się do siedzenia w domu i jedzenia walentynkowego deseru w kształcie serca. *^o^*

We love Valentine's Day and celebrate it every year but this season we got a terrible cold, both of us, so we only concentrated on staying at home warm and cosy, with a heart-shaped dessert I made. *^o^*

Chciałam zrobić coś w miarę lekkiego ale odświętnego i trafiłam na przepis na mrożony tort bezowy tiramisu. Mój tort zrobiłam tylko z 1/3 składników na dwuosobowy deser, żeby nie wyszedł ogromny i nie trzeba go było jeść cały tydzień, ale i tak wyszło bardzo dużo bezy, spokojnie mogłam użyć 1/6 składników. Nie wiem, co zrobiłam nie tak, ale mój krem do przekładania blatów wyszedł bardzo płynny... Włożyłam go do zamrażarki na 20 minut zanim zabrałam się za smarowanie blatów ale i tak część pozostała lejąca się i stąd torcik z każdej strony oblepiony kremem. Pewnie gdybym miała foremkę w kształcie serca dokładnie o wymiarach upieczonych blatów to łatwiej by mi było złożyć tort w całość. Ale w sumie najważniejszy jest smak, a ten zachwyca - lekkie nie za słodkie kawowe lody w chrupiącej bezie, dla mnie bomba! Uważajcie, żeby podczas robienia kremu nie wyjeść wszystkiego przed posmarowaniem nim blatów! ^^*~~

I wanted to make something light but festive and and found this recipe for a frozen meringue tiramisu cake. I used 1/3 of the ingredients because I wanted a small treat for the two of us and I could easily use 1/6 of them, I still got a lot of meringue batter! I don't know what I did wrong but my cream came out very runny... I had to place it into the freezer for 20 minutes before I could start assembling the cake and even then part of it was still liquefied, hence the look of my cake with the cream all over. If I had a baking form in the heart shape exactly the size of my cake it would have been much easier but I didn't. Anyway, the most important is the taste and it's perfect - not too sweet coffee ice-creams in between crunchy meringue! Just be careful not to eat all the cream before assembling the cake! ^^*~~

I tradycyjnie zrobiłam dla męża kilka czekoladek. Miałam szeroko zakrojone plany na czekoladki, trufelki i inne takie, ale niestety z powodu choroby byłam zmuszona pójść po najmniejszej linii oporu i wymieszać 100 g rozpuszczonej karmelowej czekolady z 7 g herbaty matcha, i tak powstały zieloniutkie "babeczki". Trudno, bardziej fikuśne pomysły wykorzystam innym razem.

And as a tradition I made some chocolates for my husband. I had big plans on different shapes and tastes but as I was sick I stayed with my trusty recipe - 100 g of melted white caramel chocolate and 7 g of matcha tea. Next time I'll work on something more elaborate.

Od poniedziałku chorujemy obydwoje, stąd brak wpisów i w sumie brak u mnie postępów rękodzielniczych. (Głównie smarkałam i spałam. No nie, uszyłam jedną prostą spódnicę jeansową, pokażę kiedyś jak będzie okazja. To w kratę to sukienka zimowa, która też czeka na zdjęcia.) 

We've been sick all week hence the lack of posts and no crafts done, I mainly sneezed and slept. Well, I also sewn a simple jeans skirt, I'll share it when I get a chance to leave the house and have the photos taken. The plaid one is the Winter dress I made in January and it also waits to be photographed.)

Za to nadrobiłam zaległości czytelnicze, skończyłam "Życie towarzyskie elit PRL" (wszyscy - aktorzy, pisarze, piosenkarze, politycy, sportowcy - pili na umór i w sumie nie rozumiem, jak się komukolwiek udało coś stworzyć, zaprezentować, rządzić krajem czy zdobywać medale... Jedyną wspomnianą grupą, która nie gustowała w alkoholu był gdański teatr studencki Bim Bom, a jednostką - Wojciech Jaruzelski!) i "Sławne pary PRL" Sławomira Kopra. Doczytałam "Rhesus Chart" Strossa (to w mojej opinii najlepsza jego książka!) i szybko uwinęłam się z "Prezenterkami" Aleksandry Szarłat (pierwsza część książki bardzo ciekawa, opowiada historię początków i rozwoju Telewizji Polskiej, druga część - wywiady ze spikerkami, to głównie natarczywe pytania o polityczne aspekty pracy w telewizji, jakby autorka koniecznie chciała usłyszeć rewelacje o współpracy z władzami i kto był agentem, słabe... A Bożena Walter w niemal każdą odpowiedź wplata myśl "a w TVN to jest ZUPEŁNIE inaczej" w znaczeniu "lepiej, bardziej profesjonalnie i w ogóle cacy"...). Ogólny wydźwięk książki ponury - kiedyś to była zupełnie inna telewizja, od zmian ustrojowych wszystko się skomercjalizowało i zeszło na psy, a najfajniej było w latach 70-tych i 80-tych. Niestety nie mogę tego w żaden sposób ocenić, bo ani nie jestem pracownikiem TVP ani od wielu lat jej widzem.
Teraz na telefonie wróciłam do ebooka "Seveneves" Stephensona a w wersji papierowej zaczynam biografię Wisławy Szymborskiej. Przeczytałam dopiero dwa rozdziały ale już wiem, że będzie to prawdziwa uczta literacka!

All I could do was to read so I finished two books by Sławomir Koper, I finished "Rhesus Chart" by Stross (his best Laundry Files book in my opinion) and I read the book about the history of Polish Television's (first part is interesting but then the author decided to interview some of the tv announcers and asks mainly about their connections with the communist government, which were none... Boring and a poor choice...). Now I went back to the ebook "Seveneves" by Stephenson and started the biography of the famous Polish poet Wisława Szymborska's.

To ja się oddalę do smarkania i picia herbaty z imbirem i syropem z pigwowca, a Wam życzę wspaniałych Walentynek!!! *^-^*~~~

So, let me now go back to sneezing and drinking hot tea with ginger and Japanese quince syrup, and have a great Valentine's Day!!! *^-^*~~~

Kwiaty na lodowcu

Coś uszyłam. Ale Wam tego nie pokażę, bo ciuch jest przeznaczony na syberyjską zimę, a chwilowo mamy wietrzne przedwiośnie, no to najpierw pokażę coś innego, bardziej odpowiedniego na aktualną porę roku.

I've sewn something. But I won't show it yet because I made something very warm for the severe Winter, and currently we have a windy early Spring in Poland. So first I'll show you something more suitable for the season.

Inspiracją dla dzisiejszego stroju było zdjęcie sukienki znalezione gdzieś w Sieci - urzekła mnie kolorem, kwiatowym wzorem, obfitością spódnicy. Długo szukałam podobnego materiału i oczywiście nie trafiłam na identyczną wersję, ale taką, która mi do tego modelu bardzo przypasowała. W sklepie z tkaninami Kameleon kupiłam stalowoszary batyst w duże kwiaty a w Textilmarze batystową podszewkę w kolorze Szarość Lodowca (postanowiłam dodać podszewkę dla zwiększenia objętości/masy sukienki). Przedstawiam Kwiaty na Lodowcu.

For today's outfit I was inspired by some dress from the Internet - I loved the colour of the fabric, the big flowers, the full skirt. I kept looking for a similar fabric for a long time and of course I didn't get exactly the same one, but the one that suited this project. I bought my patterned cotton batiste in one online shop and a plain grey batiste in another, because I decided I want to add lining to this dress and give it more texture and weight. Please meet the Glacier's Flowers.

Od razu wiedziałam, że sięgnę po jeden z wygodniejszych i moich ulubionych wykrojów na górę sukienki - wykrój na retro bluzkę z kimonowymi rękawami z holenderskiego magazynu Libelle nr 14 z 1951 roku. Dodałam jej kryty suwak z boku. Spódnica to po prostu mocno zmarszczone dwa 1,4 metrowe prostokąty. Dla porządku dopiszę, bo może ktoś zapyta - na ustach mam moją najnowszą szminkową miłość, Maybelline Creamy Matte w kolorze 965 Siren in Scarlet.

I knew from the beginning I'd use my good old trusty retro blouse pattern for the top part of that dress, it has a kimono sleeves and is very comfortable. I added the zipper in the side. The skirt is just two 1,4 m rectangles gathered. My dress is accompanied by my recently favourite lipstick - Maybelline Creamy Matte 965 Siren in Scarlet.

Niestety, batyst nie jest tkaniną idealną, gniecie się jak diabli i nie za bardzo nadaje się do noszenia pod swetrami i płaszczami... (zdjęcia robiliśmy po tym, jak przejechałam kawałek miasta dwoma autobusami i szłam w wietrznej atmosferze, tak więc trochę się zdążyłam nagimnastykować ^^*~~) Przy temperaturze plus 8 stopni było mi w tej sukience akurat, chociaż na razie zawiśnie w szafie i następnym razem wyjmę ją, kiedy będzie można wyjść na zewnątrz z gołymi nogami, w sandałach! ^-^*~~

Unfortunately the cotton batiste creases like crazy and it's no perfect to wear under the sweaters and coats... (we took the photos after I travelled across the city on two buses and walked in the crazy wind so I gave this dress quite a good exercise ^^*~~). At the temperature of 8 degrees C I was quite comfortable in it but I'm going to hang it in my closet for now and wear it again when the weather is warm enough to have bare legs and sandals! *^-^*~~

Zdjęcia jak widać robione przy bardzo wietrznej aurze, ale nie chciałam czekać do kwietnia. A czemu w ogóle zabrałam się za ten batystowy projekt właśnie teraz, zimą? Bo zebrałam się w sobie i wykańczam zaległości, które powycinałam jeszcze na jesieni i zalegają mi w kawałkach na manekinie i na półkach... Dzięki temu skończyłam jeden projekt z kraciastej wełny, jeden z kwiatowego batystu i jako kolejny czeka w kolejce drobna bastystowa łączka o strukturze jedwabiu (lejąca się tkanina, na upalne lato!). Na pewno wprowadzi mnie ona w planowanie sukienek na wakacje. *^O^* Ale o tym będzie w swoim czasie.

As you can see we took photos in heavy wind but I didn't want to wait till April. And why on Earth I even thought about working with batiste right now in Winter? Because I decided to get rid of the UFOs that I cut in Autumn and left on the mannequin and the shelves... I finished one plaid woollen dress, I finished this cotton dress and the next one is a thin silky flowy batiste with a pattern of tiny flowers, a typical hot Summer project. It will definitely wind me up for the dress planning for our holidays. *^O^* More about that in due time.  

A po zdjęciach poszliśmy na obiad do gruzińskiej restauracji Granat na warszawskiej Ochocie, serdecznie polecam!

After photo shoot we went for lunch to the Georgian restaurant, delicious!

I jeszcze mały update drutowy - od zeszłego tygodnia rękawiczka ani drgnęła, bo w tajemniczy sposób uszkodziłam sobie kciuk lewej ręki i nie byłam w stanie trzymać drutów. Na szczęście już mi się polepszyło i planuję podjąć pracę nad przyrostem rękawiczki, chociaż nie dzisiejszego wieczora, bo idziemy do kina! *^o^*
Pozdrawiam serdecznie i do następnego wpisu!

A small knitting update - I haven't touched the needles since last week because something happened to my left thumb and I couldn't hold the needle. It finally got better and I want to start working on the glove again, but not tonight because we are going to the movies! *^o^*
Love you and see you next time!

Czytanie i faworki

Proponuję faworka do dalszej lektury. *^-^*

Have a cookie and read on. *^v^*

Jeśli ktoś chciałby znać moją opinię o książce "Nagi lunch" Williama Burroughsa, za którą miałam się zabrać w zeszłym tygodniu, to powiem tak - nudny narkomański pretensjonalny bełkot przeplatany szpanerskim popisywaniem się znajomością policyjno-narkomańskiego slangu, przekleństwami, obrzydliwościami i odniesieniami do homoseksualizmu (homoseksualnych scen jest w tej książce tyle, że aż daje mi to do myślenia, co działo się w umysłach mężczyzn w Ameryce lat 1950-tych...). Tyle z mojej strony. Strata czasu i kompletnie dla mnie niezrozumiały fenomen klasyka literatury, na szczęście książka jest chudziutka, więc jak się dodatkowo przebiega wzrokiem ultra nudne i bezsensowne fragmenty to można ją szybko skończyć i spokojnie przejść do czytania innych ciekawszych książek. Może jako nie-narkomanka nie mam punktu odniesienia i nie jestem w stanie docenić tej książki. Jakoś z tym będę żyć. *^v^*

If you want to know my opinion of the "Naked lunch" by William Burroughs I read last week, my opinion is the following -  boring pretentious drug addict's mumbo jumbo together with showing off the knowledge of police-drug slang, swearing, repulsive scenes and lots of homosexual references (seriously, what was happening in the minds of the men of 1950's?.....). That's what I think about this book. A total loss of time but fortunately it's a rather thin piece of literature so skipping the more boring or disgusting fragments allows the reader to finish it quickly and move on to more interesting books. Maybe, not being a drug addict, I just cannot understand the message but that's alright, I can live with that. *^v^*

W zeszłym tygodniu przeczytałam też pierwszy tom trylogii Toma Holta pt.: "Przenośne drzwi". Cykl ten jest porównywany do książek Terryego Pratchetta, ja bym dodała analogie do "The Laundry Files" Strossa, i choć od obydwu powyższych jest to sporo słabsze, to czyta się gładko i bardzo żałuję, że nie mam tego w oryginale, bo nawet przez tłumaczenie przebija zapowiedź cudnej rasowej brytyjszczyzny językowej! Chwilowo robię sobie przerwę od Holta i zabieram się za "Życie towarzyskie elit PRL" Sławomira Kopra. Na telefonie wciąż Stephenson i Stross, podczytuję w komunikacji i jak mi się nie chce iść do drugiego pokoju po książkę papierową.

Last week I also finished the first part of the trilogy by Tom Holt, "The Portable Door". His books are compared with the ones by Terry Pratchett, I'd also add a slight resemblance to the works by Charles Stross. And although they're inferior to the mentioned authors' books, they're smooth and fun to read. And I so wish I had it in the original version, because even through the (good) translation to Polish I can feel a good old British English underneath! At the moment I decided to take a break from the world of Holt's and I started "Życie towarzyskie elit PRL" by Sławomir Koper. I still have Stephenson and Stross's ebooks on my phone, reading them on the bus or when I'm too lazy to go fetch the book from the other room.

A na drutach niezmiennie rękawiczka Old Runo, wciąż pierwsza z pary, urosła nieco od zeszłej środy ale nie tak bardzo jak się spodziewałam, bo przez ostatni tydzień trochę nie miałam głowy do niczego, z robieniem na drutach na czele. W każdym razie jeszcze kilka rzędów i dojdę do palców.

On my needles I still have the first Old Runo glove, I didn't have a mood for knitting (or anything else) last week, having some family worries. A few more rows and I'll be knitting fingers.

 

 

Pozdrawiam serdecznie i idę teraz do maszyny do szycia, chyba przełamałam impas trwający od jesieni i może coś uda mi się wreszcie skończyć!

Have a nice day, now I'm going to sit at the sewing machine, I think I might have managed to end the sewing deadlock and I might finally finish something since Autumn!

  

Zapastowana I

Uwielbiam pasztety i pasty do chleba. Najbardziej Podlaski Belgijski, mogę go jeść łyżką z puszki!

Ostatnio sprawdziłam jego skład i powiem Wam, że jestem mile zaskoczona - nie jest tak źle, chociaż jest oczywiście sól, cukier i zagęstniki, a jak kupujemy przetwory z takimi składnikami to nie mamy pojęcia, ile tego tam wpakowali, a tym samym nie mamy kontroli nad ilością spożytej soli i cukru. Można oczywiście piec pasztety własnoręcznie i od czasu do czasu ja to robię, ale pasztety wymagają ugotowania mięs czy warzyw, mielenia ich w maszynce (mam żeliwną ślimakową staruszkę na korbę...), pieczenia, ten proces wymaga zaplanowania i dłuższego czasu produkcji. A czasami chce się pasztetu na kanapce już teraz! ^^*~~

I love pates and pastes to eat with bread. I recently checked the contents of my favourite store-bought paste and it wasn't THAT bad, but you know, there was salt, sugar and inspissants, and when we buy food with such ingredients we have no idea how much of them went into the final product so we cannot control the amount of salt and sugar we eat. You can bake your own pates and I do that sometimes but a pate takes time to prepare - cooking meats or vegetables, grinding them (I have an old cast iron grinder with a crank...), baking them, it requires good planning. And sometimes I just want a pate sandwich right now! ^^*~~

Nasza impreza sylwestrowa w tym roku była wegetariańska - tak wyszło, znajomi wybrali pub, w którym się bawiliśmy, my przyklasnęliśmy pomysłowi i dopiero po jakimś czasie okazało się, że catering nie przewiduje mięsa. Mąż na początku trochę struchlał (mnie to aż tak nie przeszkadzało ^^), ale na miejscu okazało się, że menu jest po pierwsze bardzo zróżnicowane i obfite, a po drugie niesamowicie smaczne! *^o^* Do chleba zaproponowano kilka pasztetów i past roślinnych, i już w trakcie imprezy próbowałam rozgryźć składy niektórych potraw. (Tak, Joanna na balu Sylwestrowym na przemian tańczyła i jadła myśląc o gotowaniu!... ^^*~~) No i z nowym rokiem zabrałam się za odtwarzanie tamtych smaków.

Our New Year's party this year was vegetarian - it just happened like that, our friends chose the pub and booked us a table, and after we agreed to go we found out about the vegetarian menu. My husband wasn't too happy at the beginning but then it turned out that there's loads of food and not just food, but some really delicious delicacies! *^o^* There were several pates and pastes for bread and even during the party I already tried to decipher the ingredients (yes, that's me, on New Year's party I was dancing or eating and thinking about food!... ^^*~~) So, I started to recreate those flavours when the new year came.

Zaczęłam od kilku past, inspirowanych Sylwestrowym menu i takich, które znalazłam w Sieci i wydały mi się smakowite. Do ich wykonania wystarczy mały blender (albo końcówka "żyrafa" do miksera).

Po pierwsze, pasta z serka kremowego, suszonych pomidorów i kaparów. Proporcje proponuję wybrać wedle swojego smaku, zaczynając od pół na pół serka do pomidorów i łyżki stołowej kaparów. Gotową kanapkę posypałam słodką papryką i pestkami słonecznika.

I started with some pastes, some inspired by the New Year's party menu and some I found online and thought they might be nice. To make them you just need a small blender.
First, the cream cheese, dried tomatoes and capers paste.  Just mix the ingredients to your taste, I'd start with 1:1 ration of cheese and tomatoes and 1 Tsp of capers. I sprinkled my sandwich with sweet paprika and sunflower seeds.

Następna była pasta z zielonego grochu i wakame, zaintrygował mnie dodatek wodorostów i musiałam ją wypróbować! Nie są one mocno wyczuwalne, stanowią raczej zdrowy dodatek, pasta jest czosnkowa i taka zimowo-treściwa. Zjadłam ją z musztardą ziarnistą i kiełkami rzodkiewki, ale idealnie pasowałby też kiszony ogórek. (ta pasta wymaga trochę więcej czasu, bo trzeba namoczyć i ugotować groch)

The next one was  green peas and wakame paste, I was intrigued by the wakame but it's not very prominent, the paste is rich, full of garlic and perfect for Winter. I ate it with French mustard and radish sprouts but the pickled cucumber would be also perfect. (this paste take more time because you have to soak and cook the peas)

Potem pasta z czerwonej fasoli. Z konieczności dokonałam jednej zmiany - dodałam paprykę wędzoną zamiast słodkiej, bo tej drugiej nie miałam w domu, i to dodało paście świetnego wędzonego posmaku. Potrzebujemy puszkę czerwonej fasoli, łyżkę papryki słodkiej (lub wędzonej), szczyptę chilli, łyżkę suszonego oregano, 3 łyżki oliwy, sól i pieprz do smaku. I jakiś pyszny chleb, u mnie żytni z żurawiną.

Then was the red bean paste. I made one change to the recipe out of necessity - I didn't have the sweet paprika so I added the smoked one and it was the best choice, the paste gained that great strong smoked flavour. We need a can of red beans, 1 Tsp of sweet (or smoked) paprika, a pinch of chilli flakes, 1 Tsp of dried oregano, 3 Tsp of olive oil, salt and pepper to taste. And some nice bread to serve it on, like mine - rye bread with dried cranberries.

W sklepie zauważyłam puszkę czarnej fasoli, więc połączyłam ją z garścią rukoli, bazylii, natki pietruszki i suszonej żurawiny, doprawiłam pieprzem i octem balsamicznym. Moje pierwsza autorska pasta, słodkawa i treściwa. ^^*~~

While doing shopping I spotted a can of black beans, so I blended it with a handful of rocket, basil and parsley (each), and a handful of dried cranberries. I added some pepper and a splash of balsamic vinegar. My own recipe, the result is sweet and nourishing. ^^*~~

A na koniec kuchnia fusion - arabski hummus z japońską pastą miso. Działa? Działa! *^v^* Czuć zarówno pastę tahini jak i miso, bardzo smakowita pasta, która jak na razie zajmuje pierwsze miejsce na równi z pastą z czerwonej fasoli.

Last but not least some fusion cooking - Arabic hummus with Japanese miso. Does it work? Yes, it does! *^v^* You can taste both the tahini and the miso, this paste takes the first place together with the red bean paste from above.

 

Każdej pasty robię małą miseczkę, żebyśmy nie jedli jej za długo i żeby się w związku z tym nie znudziła! Za to przez cały czas mamy w lodówce dwie różne pasty do wyboru, smarujemy nimi chleb albo zawijamy z warzywami w orkiszowo-owsiane placki, dekorujemy kiełkami, nasionami, suszonymi owocami. Pasty można też podać na imprezie jako dip do surowych warzyw. Poza tym, że są pyszne, są też wegańskie albo wegetariańskie i bezglutenowe. ^^*~~ Na razie skupiam się na treściwych warzywach strączkowych, wiosną pewnie pasty staną się bardziej zielone od ziół.

I make a small batch of each paste each time, I don't want to keep them in the fridge for ever and get bored eventually! But all the time we have two different pastes to choose from, we put them on the slices of bread or turn into wraps, we decorate them with sprouts, seeds, dried fruit. Pastes can be served as dips for raw vegetables for the parties. Apart from being tasty, they're also vegan or vegetarian and gluten-free. ^^*~~ At the moment I mainly prepare on the legumes, in Spring my pastes will probably be greener from fresh herbs.

Coś czuję, że zrobi się z tego seria jak ta z zupami, bo pomysły na pasty wciąż jakoś pojawiają się w zasięgu mojego wzroku. *^v^* Zapraszam na kolejne wpisy o gotowaniu, niebawem napiszę o nowych książkach kucharskich na mojej półce.

It may turn into a series, just like the one with the soups, what do you think? *^v^* Stay tuned for more culinary posts and please look forward to my latest cooking books purchases.

Czytanie i dłubanie

Powiem Wam, że gdybym miała świadomość, jaka praca czeka mnie przy rękawiczkach Old Runo, to chyba nigdy bym się za nie nie zabrała... Jeśli któraś z Was myśli o wydzierganiu tych rękawiczek, to od razu uprzedzam,  że to NIE jest dobry pomysł dla osób niecierpliwych, niedokładnych, liczących na szybki rezultat. Dodatkowo, jeśli nigdy wcześniej nie znałyście estońskich technik dziergania to ten projekt wymaga nauczenia się nabierania oczek metodą Kihnu Troi czy poziomego dwukolorowego łańcuszka wrabianego na robótce. Wzór jest jednorozmiarowy, na małe lub średnie dłonie damskie a autorka zaleca dzierganie bardzo ścisło, czego nie ułatwiają druty 1,25 mm! To cieniutkie patyczeńki, popracuję nimi kilka rzędów i muszę dać dłoniom odpocząć, a dziergać mogę tylko przy porządnym świetle. Co więcej, sam wzór to po prostu rozrysowany schemat wierzchu rękawiczki i ilość oczek napisana obok, samemu trzeba pilnować, gdzie dodać lub ująć oczka (w jednym rzędzie mamy po 22 oczka na drucie, a w następnym już po 25 oczek), jak robić kciuk, jak wykończyć palce. Na pewno NIE jest to projekt dla osoby początkującej!

No, ale jak już przegryziemy się przez te wszystkie techniki i pomęczymy z cienkimi drucikami i nitką, to efekt wynagradza nam wysiłki. *^0^*~~~

Let me tell you, if I knew about all the difficulties with knitting Old Runo gloves, I wouldn't have started them at all... If you think about making them let me warn you that's NOT the project for the impatient, the lazy, the fast-result oriented people. Additionally, if you never tried the Estonian knitting techniques, you'd have to learn how to do the Kihnu Troi cast-on or the horizontal chain. The pattern is in just one size - small to medium woman's hand and the author suggests tight knitting which is not easy with 1,25 mm needles! I can work for a few rows and have to rest for a while, and I have to have a good light to see everything well. What's more, the pattern is just a chart with a number of stitches required, almost no notes at all, you have to guess for yourself where to increase or decrease stitches, how to make the thumb or finish the fingers. It's definitely NOT the project for the beginner knitter!

But, when we get through all the difficulties the reward is waiting for us in the for of a beautiful glove. *^0^*~~~

Na razie mam pół pierwszej rękawiczki, niestety kupiłam tylko jeden komplet drutów, więc muszę skończyć pierwszą rękawiczkę, żeby zacząć robić drugą. Gdybym robiła ten model ponownie, to zaczęłabym z mniejszą ilością oczek na nadgarstku, bo mam tu sporo luzu, widocznie mam wyjątkowo chude nadgarstki. 

Jeśli chodzi o czytanie, to skończyłam Murakamiego i zanurzyłam się w świat detektyw Phryne Fisher "Morderstwo w pociągu" Kerry Greenwood. Jeśli ktoś polubił serial z tą bohaterką, puszczany u nas na AleKino, to zakocha się też w książkach (bo to pierwsza część serii), narracja jest prowadzona w taki sposób, że przed oczami czytelnika stają sceny filmowe. Nie jest to literatura bardzo ambitna, ale na pewno jest rozrywkowa i relaksująca. *^v^* A ponieważ przygody panny Fisher to książka, którą się połyka w góra dwa wieczory, wczoraj zaczęłam "Nagi lunch" Williama Burroughsa, amerykańskiego klasyka, do czego zachęcił mnie jeden z programów kulinarnych Anthonyego Bourdain i jego wycieczka do Tangeru. Zobaczymy, o co tyle zamieszania, czy to po prostu następny pamiętnik narkomana czy jest w tej książce coś jeszcze, co usprawiedliwiałoby wyniesienie jej na piedestały literatury.

So far I have half of the first glove, unfortunately I bought only one set of needles and I have to finish the first one before I can go on to the second one. If I was to knit this project again I'd start with less stitches because apparently I have very thin wrists and I have some excess of fabric there. 

As far as reading, I finished Murakami last week and I dived into the posh world of detective Phryne Fisher's, "Murder on the Ballarat Train" by Kerry Greenwood. If you liked the tv series about Miss Fisher you'll love the books (there's more than one of course), it's a nice funny and relaxing literature. *^v^* Books about Phryne Fisher are the quick knits and I finished mine in two evenings, so last night I started "Naked lunch" by William Burroughs, the American classic. I felt encouraged to read it after I watched Anthony Bourdain's tv episode about Tangier. We'll see what this fuss is all about, is it just a memoir of a drug addict or is there anything more to it than that.

***

Below I'm writing about my search for a perfect handcream and what I recently found, a great cosmetic by Mixa.

I jeszcze moje wczorajsze odkrycie, którym muszę się podzielić z koleżankami-dziewiarkami! Mam suchą skórę, a na dłoniach, które przecież często moczę przy zmywaniu albo myciu warzyw to już w ogóle!... Czasami moja skóra tak wysycha, że aż mnie bolą ręce... Podobnie niektóre włóczki "wyciągają" mi nawilżenie z dłoni a tubki kremów do rąk leżą zawsze w pobliżu kanapy, gdzie dziergam. (oraz gdzie tylko mi przyszło do głowy w całym mieszkaniu i w każdej torbie, jakiej używam) Przetestowałam miliony kremów i powiem Wam szczerze, że w tym departamencie nie jest różowo. Przeważnie kremy dają chwilową dawkę wilgoci i za moment albo najdalej do najbliższego zmoczenia rąk wszystko wraca do bardzo suchej rzeczywistości. Nawet nie będę komentować konsystencji, bo trafiały mi się kremy cieknące jak woda które nie robiły nic oraz tłuste jak gęsi smalec, które wyłączały ręce z działania na długi czas, i wszystko co pomiędzy. Nie najgorsze są kremy Delii, The Body Shop, Neutrogeny i Evree, kiedyś miałam próbeczkę kremu Heleny Rubinstein, którego jedna kropelka wchłonęła się błyskawicznie i nawilżyła moje dłonie na długi czas, ale ten kosztował rękę, nogę i nerkę, jak wszystkie kosmetyki tej marki. Słyszałam, że świetne kremy ma Clarins i L'Occitane.

Wciąż poszukiwałam mojego świętego Graala kremowego.

No i wczoraj będąc na zakupach w supermarkecie sięgnęłam po Mixę. Używam regularnie płynu micelarnego i toniku tej firmy, a ponieważ sprawdzają się na mojej suchej skórze twarzy cudownie postanowiłam przetestować krem do rąk. I wiecie co? To jest IDEAŁ!!! *^0^*~~~ Jest bardzo gęsty, ale nie tłusty, wchłania się w 10 sekund i świetnie nawilża moje dłonie! Praktycznie zaraz po posmarowaniu mogę używać rąk a uczucie nawilżenia pozostaje na długo. Mixa ma dwa rodzaje kremów do rąk i na pewno kupię ten drugi do testów, kosztują ok. 12 zł. Rozważam przyjrzenie się innym kosmetykom firmy Mixa, bo już trzy z nich od pierwszego użycia stały się moimi ulubieńcami. *^v^*